Sözcüklerin Dramı

Sözcükler de yorulur anlaşılamamaktan. Kendilerini  anlayacak birilerine hasrettirler hep.Gönülden gönüle koşuşları bu yüzdendir hep.Umutları vardır çünkü. Bir gün birileri anlayacaktır onları. Bu umut onları ayakta tutar.Hala dökülüyorlarsa kalemden kağıda, anlaşılmak içindir sadece.Onların da canı sıkılır bazen. Kalemi kırmak, kağıdı yırtmak isterler.Ama gidecek bir yerleri yoktur ki... .Acı çekerler bazen. Unutulmak ister bazıları, hatta yok olmak. Çünkü yok olmak iyidir anlaşılamamaktan. Sözcük misali insan da... Anlaşılmak ister bazen. Gönlünün kapılarını korkusuzca açmak ister. Kalbine kanat takıp sonsuzluğa uçmak ister.  İstemek özgürlüktür çünkü.  Hayal etmek de... Hayal ettiğin kadar varsın bu dünyada. Hayallerin yoksa varlığın önemini yitirmiştir. Tutunacak dalındır hayallerin. Onlar kırılırsa sen paramparça olursun.  Kalbin hüzünle titrer hayalsiz kalınca.Hİçbir eli tutmadığın kadar  sıkıca tut hayallerini. Onlar kaçarsa senden anlamsızlaşır nefes almak, sıradanlaşır yaşamak... Hayat sıradanlaştırılmayacak kadar kıymetlidir oysa ki.Bir kere verilmiş bir şanstır. O şansı hayallerinle süsle, ayakta kal, hayatta kal... Sımsıkı sarıl hiç vazgeçme. 

Sözün, sözcüklerin hayallerin ve sen!