Şu feysbuk dedikleri

İlk duyduğum zaman, ancak gençler ilgilenir, benim gibi ununu elemiş, eleğini duvara asmışların ne işi olur facebook'la diye düşünmüştüm. Sonraları kızım 10-15 sene önceki arkadaşlarını bulmaya başlayınca ben de bakar oldum ara sıra.. Kendime sayfa yapacak kadar bilgisayar okur-yazarlığım olmadığından rica minnet çocuklara benim için bir sayfa yaptırdım, adımı-eski soyadımı-yeni soyadımı yazan bir de fotoğrafım olan bir Facebook sayfası..

Şimdi beklemeye sıra gelmişti. Eski arkadaşlarım tanıdıklarım beni arayacaklardı. Onları buldukça ben de sevinecektim. Ancak günler geçiyor ve her akşam heyecanla Facebook'umu açıp , "beni bugün kimse aramış mı acaba?" diye bakıyordum. Herkes kendini ağıra satıyor ve hep başkalarının onu bulmasını bekliyordu. Buna ben de dahildim. Adını Soyadını yazıp, merak ettiğim kişinin Facebook'taki yerini bulmama rağmen bir mesaj göndermedim.

Bir-iki yanlış kişi tanımından başka kimse beni aramadı. Demek ki bugüne kadar tanımış olduğum hiç kimse beni merak etmedi ve benimle irtibat kurmak istemedi. Artık 3-5 gün arayla sayfamı açıyorum ve kimseden mesaj gelmediğini görünce eskisi kadar üzülmüyorum..