- Kategori
- Gündelik Yaşam
Sus be kadın...
bu kadın yüzünden bu hale gelmem, yakındır...
Çek git Allah aşkına ya…
Benimle uğraşmaktan vazgeç kadın…
Hayatına yeni bir meşgale, yeni bir kurgu bul…
Yaptığın yanlışların, yarattığın sorunların anası ben değilim…
Bunları dinlemek benim işim, başından geçen hikâyeleri bana (özellikle bana) anlatmak da senin işin değil…
Şu kısacık ömürde senden sekiz yaş küçük birine her şeyini ama her şeyini anlatma artık…
Bu yaşadıklarının tamamı ile ilgili yorum bekleme…
Evet, çok fazla arkadaşın olmayabilir…
Evet, çok fazla sorunla boğuşuyor da olabilirsin…
Ancak ben senin sadece iş arkadaşınım ya…
Aramızdaki mesafeyi gayet net koyup sizli bizli konuşmaya devam etsem de bana sevgilimden duymayı sevdiğim kelimeleri kullanmaktan vazgeç…
Madem paylaşıyorsun, madem her yaptığını anlatıyorsun, eleştirilmeyi de bil…
Ama yok…
Kabul et ne sen, ne de ben mükemmel değiliz…
Hata yapabiliriz…
İnsanız…
Saçmalama hakkımızı sonuna kadar kullanabiliriz…
Ama ne olur sen tüm bunları benim üzerimde deneme…
Benden büyüksün ve aynı yerde çalışıyoruz diye, her gün yüz yüze bakıyoruz diye elimden geldiğince alttan alıyorum ama yeter!
Ben kendime zor biriyim zaten, sana da katlanamam…
Beni en yakın arkadaşın, küçük kız kardeşin gibi görme…
Çünkü ne sen benim en yakın arkadaşımsın, ne de ablam olabilirsin…
Benim üç tane ablam var, onlar bana yeter…
Herkesin can sıkıntıları, hayat zorlukları, dertleri sıkıntıları var elbet…
Ama artık çocuk değiliz ki ya…
Ben çok daraldım artık...
Evet, iyi bir insansın, seni anlıyorum da…
Ama sende beni bir anla, her dakika sıkıntı dinlemekten sıkıldım…
Ben sabır küpü değilim…
Sus artık sus…
Benimle uğraşmaktan vazgeç kadın…
Hayatına yeni bir meşgale, yeni bir kurgu bul…
Yaptığın yanlışların, yarattığın sorunların anası ben değilim…
Bunları dinlemek benim işim, başından geçen hikâyeleri bana (özellikle bana) anlatmak da senin işin değil…
Şu kısacık ömürde senden sekiz yaş küçük birine her şeyini ama her şeyini anlatma artık…
Bu yaşadıklarının tamamı ile ilgili yorum bekleme…
Evet, çok fazla arkadaşın olmayabilir…
Evet, çok fazla sorunla boğuşuyor da olabilirsin…
Ancak ben senin sadece iş arkadaşınım ya…
Aramızdaki mesafeyi gayet net koyup sizli bizli konuşmaya devam etsem de bana sevgilimden duymayı sevdiğim kelimeleri kullanmaktan vazgeç…
Madem paylaşıyorsun, madem her yaptığını anlatıyorsun, eleştirilmeyi de bil…
Ama yok…
Kabul et ne sen, ne de ben mükemmel değiliz…
Hata yapabiliriz…
İnsanız…
Saçmalama hakkımızı sonuna kadar kullanabiliriz…
Ama ne olur sen tüm bunları benim üzerimde deneme…
Benden büyüksün ve aynı yerde çalışıyoruz diye, her gün yüz yüze bakıyoruz diye elimden geldiğince alttan alıyorum ama yeter!
Ben kendime zor biriyim zaten, sana da katlanamam…
Beni en yakın arkadaşın, küçük kız kardeşin gibi görme…
Çünkü ne sen benim en yakın arkadaşımsın, ne de ablam olabilirsin…
Benim üç tane ablam var, onlar bana yeter…
Herkesin can sıkıntıları, hayat zorlukları, dertleri sıkıntıları var elbet…
Ama artık çocuk değiliz ki ya…
Ben çok daraldım artık...
Evet, iyi bir insansın, seni anlıyorum da…
Ama sende beni bir anla, her dakika sıkıntı dinlemekten sıkıldım…
Ben sabır küpü değilim…
Sus artık sus…
- Toplam blog
- : 33
- : 611
- Kayıt tarihi
- : 05.05.09
Yazı genelde beni rahatlatır... Ancak yazabiliyorsam... Bazen içimde düğümlenir herşey... Bazen de ç..