Tanrım, ne kadar yalnızım!

Net'ten..

Herkes mi savruldu kalabalıklar içinde

Yoksa yalnız olan ben miyim.

İnsanlar mı uzaklaşıyor çevremden

Ben mi kuytulara gizlenmekteyim.

Neden yok, bir dost ki, çağırmadan gelsin

Ve haber vermeden gideyim.

Gecenin bir yarısı arayıp

Kafam bozuk kalk gel, diyebileyim.

Hayattan, evden, eşten şikayetlenebileyim...

Elimde klavyem, karşımda yazım

Tanrım, ne kadar da yalnızım!..

Bir tek insan yok çevremde, beni anlayacak ve benim anladığım..

Zaman mı bana uymadı, ben mi zamana uyum sağlayamadım.

Kahvelerde oturmayı, okeye dönüp kılıç sallamayı sevemedim.

Rakı şişesinin pirliğinde cem olup dönenlerle dönemedim.

İçimdekini gizleyip karşımdakine yalan söyleyemedim.

Akordunu bozdu; arada bir dert döktüğüm sazım

Allahım, ne kadar yalnızım.

Kim yar olacak, kim yaran olacak bana

Yaşım ilerledi, epey yol aldım dünyada

Bugün, belki daha yakınım sana, ama

Yalnızlık, yaşlandıkça koyuyor insana..

Anlamıyor ne eşim, ne oğlum, ne kızım

Tanrım, ne kadar yalnızım!

Kavuşmanın öncesi yalnızlık mıdır!

Bu duygu ölüme hazırlık mıdır!

Hangi göğüste dinsin gönül sızım

Tanrım, ne kadar da yalnızım!

Edebiyat, kamu yönetimi ve gazetecilik tahsili... 27 yıllık eğitimcilik hayatından sonra emeklili..