- Kategori
- İlişkiler
Taraf olmak veya olamamak.

Bir taraf, tek başına savaş verdiğini düşünüp yalnız olduğunu sanmakla hep ilgi, anlayış benim olsun diye bekliyor. Diğeri, hep güçlü tarafta olmaktan yorgun, artık anlaşılmak benimde hakkım diye biraz ortada durmak, bir kez daha içindeki sese uyup '' hele bende beklediğimi söyleyeyim bir '' diyerek.. istiyor... Hevesi kursağında kalıyor... O hep anlayış bekleyen taraf,sevmenin hep almak olduğunun dürtüsüyle hayır sen değil ben hep isterim.çünkü mazlum benim diyerek onu hiç beklemediği bir anda geri itiyor.. Şimdi hangisinden yana taraf olursunuz...? Güçlü görüneninde istemeye hakkı yokmu... yada kızmaya, ağlamaya,?.. Buna neden şaşılıyor ki bu kadar..?.. Emek verilmiş onca yılın sonunda artık sıra sende, göster maharetini, deyince niye suçlanıyorki...! Bunun sırası, zamanı mı olur..? İçinden gelmiştir ve istenmiştir... karşıdan nasıl bir cevap gelecek bakalım diyerek. Bir histir bu.. açıklaması zordur. Belkide son bir sınanmadır.... O son sınanmada geçilince ufukta mutlaka daha güzel günler gelecektir. Umut diye belki buna sarınılmıştır.. İşte bütün mesele bu....... Anlaşılamamıştır.
Bir taraf ,ayna oluyor diğerine ''seni gösteriyorum bu senmisin 'diye soruyor ..Diğeri ,''hayır bu benim veya değilim'' diyeceğine ''ben görmüyorum körüm'' diye kestirip atıyor.. Tamda sisin ardından engin denizin maviliği görünmek üzereyken, buz dağlarını çağırıyor... Elbet o dağlarda erir bir gün,güneşte görünür... Ama iki taraftan hangisinin yüzü aydınlanacak bunu elbet zaman gösterecek. ... O zamana dekte mesele, taraf olmak veya olamamakta.Öylece seyirci kalıp beklemekte ..
Sevgini bağışlasanda, tecrübeni konuştursanda işe yaramıyor, çözüm taraf olmamakta görünüyor ...ama oluyorsun...! Bir davanın sonucunda biri haklı diğeri haksızdır değilmi? Ama bu ilişkide ikiside haklı... ikiside haksız olunca duramıyorsun... Çünkü aynı terazide değiller ki.. ayrı kefede de olsalar, tartılabilsinler..!.. yenilginin nedenini sevgiye değer vermemek olduğunu görüncede, işte böyle onlar adına üzülüyorsun..
Gülden Işık