- Kategori
- Şiir
Tek taş

Bunları damı görecekti bu gözler?
Diz çökmüş ağlıyordu deniz.
Kar beyazıydı göz yaşları.
Derindi acısı,
Acınasıydı
Çocukcaydı açıkcası.
Palmiye Sultan
Sırtını dönmüştü deniz canına,
yaprakları birbine dolaşmış
Yeşil yeşil ağlıyordu.
Hayrola!
Böyle bir günde olur mu?
Dememe kalmadı daha;
Gürledi Deniz Can;
''Palmiye sultan!
Tek taşa sattı beni.
Taşlar var ya hani,
Renkli renkli,
Sevginin işaretiymiş.
Gözüm başka göz gördü sanki?''
Palmiye Sultan daha dertli,
iki gözü de, iki çeşme;
''İçinden tek bir taş vermedi daha
Oysa hep içinden bir taş istedim ben''
İşte tam o anda,
Şimşek gibi daldı bir martı
Denizin pırıltılı derinlerine
En nazlı balığını kapıverdi.
Göz göze geldik;
''O kendisi buldu içimdekini
İçime girdi,
İstediğini çekti çıkardı.
Palmiye ise hep dışımda
Hesapta, kitapta
Başım bu yüzden belada''
Sahildeki Palmiyeler sırtını dönmüştü denize,
Deniz ise sahili dövüyordu.