- Kategori
- Psikoloji
Terlik Yedim Yaram Yok
resimdeki kadar abartmayınız!!
Yazmak hep yazmak. İyiyi kötüyü yazabilmek. Korkmadan özgürce.
İnsanı rahatlatan şeyler vardır ben yazarak rahatlıyorum bir başkası konuşarak, başkası okuyarak, başkası...
Geçim derdi, çocuğun giysisi, okulun dersi, işin stresi, emekliliğin yaşı - günü sonra? Sonrası belli belki biraz torun sevgisi sonrası karanlık mı bilinmeyen bir ölüm. Belki huzurun başlangıcı. Peki ölüm sonsa gerçekten o zaman bu dertleri çektiğimize deyecek mi? Sanmam.
Hayat içimizi karartacak kadar uzun değil malesef. O nedenle oturup düşünmek gerek. Ne için üzüldüğümüze.
Dünyada hastalıklar savaşlar varken benim derdim nedir diyeceksiniz. Haberlerde gördüğünüz aç sefil çocuklara bakıp bir de kendi çocuğunuza bakıp şükür edeceksiniz.
İyi markalardan giyinemiyorum saçım istediğim rengi tutmadı diye kahrolan gencecik kızların kulağını çekeceksiniz.
Bunları niye mi yazdım bakın anlatayım.
Etrafınıza bakın genç nesil denilen aslen size benzemeyen ama insan olan. Büyüdüğünde sizinle belki aynı işi yapacak olan kimseler var etrafınızda. Çok dikkatli bakmanıza gerek yok. Göz ucuyla bakın ne demek istediğimi anlayacaksınız. Beni referandumdan evetten hayırdan daha çok korkutuyor bu nesil. Geleceğim onlar diye korkuyorum. Asosyal Apolitik A bilmem ne! Düşünsenmize bundan 15-20 sene sonra nasıl bir insan yönetiyor olacak yaşadığınız ülkeyi? Kimler oy verip de seçecek? Her an bunalıma girmeye hazır, tüm moda hastalıklardan muzdarip anneannemden daha hasta, assolistlerden daha makyajlı, film yıldızları kadar şık biri. Beyni aklı mı dediniz ha onu bilemem ama dış görüntüsü güzel olacak kesindir. Erkek olsa sürmeli kaşı alınmış. Kadın olsa allıklı saçı beyzlamadan boyanmış biri. Hatta belki gizli bir yerinde, dilimin bir türlü dönemediği piirsing, bana göre yanlış yere takılmış küpe. Ben o zaman daha bunayacak kadar yaşlamış olmadığım için herhalde televizyonda onları seyrederken acayip ağzımı bozarım. Ama benim evimdeki kızım torunum da onlara benzeyeceği için büyük ihtimal ile dokundurarak küfür ederim.
Tüm anne ve babalara buradan sesleniyorum lütfen zamane gazete hastalıklarına yakalanan çocuklarınız varsa bir cimcirin. Terlik atın ama acıtmadan. Ben şiddet yanlısı falan değilim ama biz hiçbirimiz terlik yedik diye depresif manik olmadık. Hatta şimdi konuşurken kahkalarla anlatabiliyoruz yediğimiz dayakları da yaptığımız haşarılıkları da. Şimdiki neslin haşarılığı facebook ta dürtmek olduğundan yedikleri terlik sanal aldıkları terbiye psikoloji sınırları dahilinde.
Bu konu uzadıkça uzar ama şimdi uzatmayacağım kıssadan hisse herkes payına düşeni alır. İleride genç nesil için yaız dizisi hazırlayacağım tabii onların psikolojilerini bozmadan.
- Toplam blog
- : 16
- : 1017
- Kayıt tarihi
- : 07.07.10
Okuma meraklısı. Elinden geldiğince yazmaya çalışan. gündemi takip etmeyi seven. Ve bir anne.....