- Kategori
- Güncel
Tiye...
İki satırlık adamları musallat ettik ömrümüze
Bundandır böyle dibe vuruşumuz...
Asık yüzler
Donuk bakışlar...
Bir, iki derken binlere, milyonlara ulaştı.
İnsan umut ettikçe ayakta kalır ama umutlarda tükendi.
En acısı da bu, umut edememek.
Kalan sağlar bizimdir...
Bu krizin birinci mağduru kadınlar.
Ve
Tanrı kadını yarattı...
Erkeğin beden gücünün yanında kadının ruh gücünün üstünlüğü.?
İyi ki de öyle.
İşini kaybetmiş bir eş, okula giderken harçlık için gözünüzün içine mahzun bakan evlat, faturalar, kapıya dayanan icra memurları ve kim bilir daha ne ağır yükleri sırtlayan kadınlar...
Çaresizce gözyaşlarını döken kadınlar.
Yemek yapacak yağı yoktur, hadi yağ bulur bu sefer ekmek alacak parayı tümleştiremez.
Bu görüntüler sıklaştı son günlerde.
Sesler yükselmeye başladı kapılar ardında...
Bunun yanında hayat arkadaşının iyi gün dostu olan ama kötü gününde yanında olmayan kadınlarda çıkabilir.
Onlarda Allah’a havale, ne diyeyim.
Ayni hayatını bol keseden yaşayan, asalak erkekleri Allah ‘a havale ettiğim gibi.
Bir kısım bayan arkadaşlarım eşlerinin işsizliği yüzünden, kendilerinin çalıştığından, evin yükünü tek başlarına taşıdıklarından şikâyetçi.
—Şikâyet etmeyin dedim.
Daha önce çalışmamış olsa anlarım sizi ama iş yok ne yapsın garipler? Ayrıca onlar çalışıyorken siz onların kazancıyla yaşıyordunuz.
— Ama o erkek.
Ne güzel.
İşinize gelince kadın erkek evlilikte paylaşım içinde olmalı, işinize gelmediğinde o erkek, çalışması gereken o.
—Olmaz, madem müşterek bir hayatı paylaşıyoruz kimin gücü neye yeterse...
Ve her şeyi bir kenara bırakın çok zor günler yaşanıyor.
Önlemler alınmazsa da daha zoru kapıyı çalmak üzere.
Baksanıza, ganyan bayileri, sayısallar, denize düşen yılana sarılı hesabı yolgeçen hanı.
İnanın maddi olan her şey kaybedilse de geriye gelir.
Yıkıp geçer mi?
Hemde nasıl...
Ruhunuzda meydana gelen fırtınanın tahribatı bir ömür devam eder.
Ama maddi olan döner size.
Denenmiştir.
Bakmayın şimdi tiye aldığıma.
Zorun zoru günlerdi.
Dönem dönem; her ailenin kapısını çalan kriz fırtınası, hatta kasırgası diyelim biz buna, benim evin kapısını da çalmıştı.
Memurlar biraz daha şanslı, yetmese de gelecek garantileri var.
Serbest çalışanlar her zaman risk altında.
Getiriside götürüsüde ayni fazlalıkta.
Zorun zoru günleri, birlikte atlattık.
Deldi geçti...
Gidenler zamanla eskisi kadar olmasa da geri geldi.
Gelmeyen, kimseye belli etmemek için içime akıttığım gözyaşlarımlı günlerdi.
Dik durmam gerekiyordu.
Durdum.
İyi gün dostları kapı önüne , kötü gün dostları içeriye.
Bu cümlede kulağa küpe.
Yaşanılan her şey tecrübe ve olgunluk olarak dönüyor insana.
KDV’ siyle olgunluk ve tecrübe kazanmışım...
Tiye alabildiğime göre...
Evet, bayanlar; en büyük görev bizim.
Bu zor günlerde ailelerimize sahip çıkalım.
Hükümet bile; ekonomik krizi bitirmek için önlem paketleri yerine, anayasanın özelleştirilmesi peşinde, milletin yaşadıklarını umursamazken , biz ailemizden başlayarak çevremizdekileri toparlayıcı olalım.
Dünyadaki en değerli şey, masa başında ailenizin tüm fertleriyle yemek yemek.
İsterse sofrada sadece kuru ekmek, su olsun, ama aile bir arada olsun...
Aile bir arada olsun...
Bundandır böyle dibe vuruşumuz...
Asık yüzler
Donuk bakışlar...
Bir, iki derken binlere, milyonlara ulaştı.
İnsan umut ettikçe ayakta kalır ama umutlarda tükendi.
En acısı da bu, umut edememek.
Kalan sağlar bizimdir...
Bu krizin birinci mağduru kadınlar.
Ve
Tanrı kadını yarattı...
Erkeğin beden gücünün yanında kadının ruh gücünün üstünlüğü.?
İyi ki de öyle.
İşini kaybetmiş bir eş, okula giderken harçlık için gözünüzün içine mahzun bakan evlat, faturalar, kapıya dayanan icra memurları ve kim bilir daha ne ağır yükleri sırtlayan kadınlar...
Çaresizce gözyaşlarını döken kadınlar.
Yemek yapacak yağı yoktur, hadi yağ bulur bu sefer ekmek alacak parayı tümleştiremez.
Bu görüntüler sıklaştı son günlerde.
Sesler yükselmeye başladı kapılar ardında...
Bunun yanında hayat arkadaşının iyi gün dostu olan ama kötü gününde yanında olmayan kadınlarda çıkabilir.
Onlarda Allah’a havale, ne diyeyim.
Ayni hayatını bol keseden yaşayan, asalak erkekleri Allah ‘a havale ettiğim gibi.
Bir kısım bayan arkadaşlarım eşlerinin işsizliği yüzünden, kendilerinin çalıştığından, evin yükünü tek başlarına taşıdıklarından şikâyetçi.
—Şikâyet etmeyin dedim.
Daha önce çalışmamış olsa anlarım sizi ama iş yok ne yapsın garipler? Ayrıca onlar çalışıyorken siz onların kazancıyla yaşıyordunuz.
— Ama o erkek.
Ne güzel.
İşinize gelince kadın erkek evlilikte paylaşım içinde olmalı, işinize gelmediğinde o erkek, çalışması gereken o.
—Olmaz, madem müşterek bir hayatı paylaşıyoruz kimin gücü neye yeterse...
Ve her şeyi bir kenara bırakın çok zor günler yaşanıyor.
Önlemler alınmazsa da daha zoru kapıyı çalmak üzere.
Baksanıza, ganyan bayileri, sayısallar, denize düşen yılana sarılı hesabı yolgeçen hanı.
İnanın maddi olan her şey kaybedilse de geriye gelir.
Yıkıp geçer mi?
Hemde nasıl...
Ruhunuzda meydana gelen fırtınanın tahribatı bir ömür devam eder.
Ama maddi olan döner size.
Denenmiştir.
Bakmayın şimdi tiye aldığıma.
Zorun zoru günlerdi.
Dönem dönem; her ailenin kapısını çalan kriz fırtınası, hatta kasırgası diyelim biz buna, benim evin kapısını da çalmıştı.
Memurlar biraz daha şanslı, yetmese de gelecek garantileri var.
Serbest çalışanlar her zaman risk altında.
Getiriside götürüsüde ayni fazlalıkta.
Zorun zoru günleri, birlikte atlattık.
Deldi geçti...
Gidenler zamanla eskisi kadar olmasa da geri geldi.
Gelmeyen, kimseye belli etmemek için içime akıttığım gözyaşlarımlı günlerdi.
Dik durmam gerekiyordu.
Durdum.
İyi gün dostları kapı önüne , kötü gün dostları içeriye.
Bu cümlede kulağa küpe.
Yaşanılan her şey tecrübe ve olgunluk olarak dönüyor insana.
KDV’ siyle olgunluk ve tecrübe kazanmışım...
Tiye alabildiğime göre...
Evet, bayanlar; en büyük görev bizim.
Bu zor günlerde ailelerimize sahip çıkalım.
Hükümet bile; ekonomik krizi bitirmek için önlem paketleri yerine, anayasanın özelleştirilmesi peşinde, milletin yaşadıklarını umursamazken , biz ailemizden başlayarak çevremizdekileri toparlayıcı olalım.
Dünyadaki en değerli şey, masa başında ailenizin tüm fertleriyle yemek yemek.
İsterse sofrada sadece kuru ekmek, su olsun, ama aile bir arada olsun...
Aile bir arada olsun...
- Toplam blog
- : 334
- : 456
- Kayıt tarihi
- : 26.07.07
Yaşama değer veren bakış açısıyla biraz antika sayılabilecek düşüncelere sahip bir insanım. Geçmişte..