- Kategori
- Felsefe
Torpili var zamanın demiştin..

Sabah kalktın güneş... Gülüşmeler var etrafında... Bilincin zor da olsa katılmak adına zorluyor seni hayata. Katılacağın hayatın her anı henüz sorunda olsa... İleride göreceksin bir köşe başında. Önemsemedin ve geçtin... Hırsın gelişmemiş bir insani boyutta... Başarı, risk, kaygı, hepsi bir anda. Duruyor ve bakmıyorsun...
Ne yapmalı adına önemsememek en kolay yol aslında... Önemser miydin? Önemsemek birikiminin içeriğine ne dersin? Yani neleri önemser neleri önemsemezdin?...
Önemsememek gelişmemiş bir plânlı duruş!..
Görürken görmemezlilk, duyarken duymamazlık ... İğreti bir sırıtma... İyi bir yemek uğruna önemsemedin mi? Sıcak bir yatak vardı sonunda... Nasıl vazgeçerdin? Gözlerinin içine kadar giren bunca pisliği de mi bu yüzden görmedin?
Şimdi var ya!...
Dedin ve bitirdin. Sevgiyi önemsemedin, dostluğu da. Dinledim... Ya bunca çabadan sonra, bedelden sonrakileri? Bir çırpıda bitirdiğin savunman mı belledin? Güzel günler adına, paylaşma adına denilince ne kadar eski düşünceler kelimesine ne yaldızlı yanıtlar verdin. Şimdi var ya! Aslında Birikim derken dudakların kıvrımı ne kadar aşağıda..
"Önemsemek gerek diye hissettiklerin ne kolaydı aslında... Çaba da gerekmiyordu biraz cinlik dışında. Örneğin, mülk edinme kaygına eleştirileride bir saldırı sanmıştın ya... Geleceğe yatırdığın insanlık dışında bilinçli düşüncelerin salt mal edinmek miydi? Önemsedin ama"
Zamana bırak kendini!
"Torpili var zamanın... Çözülür herşey demiştin. Epey torpil sağladı. Zamanı gelmedi mi halâ? Ağzını şapırdat yemek yerken.. Üzerine iyi ayarlanmış şekerli kahveyi, unutma. Gerilerek yatarken mideni de yerleştir bir sonraki sofraya. uyuma düzenini de unutma planla ve yat... Kalk ve doğruca boşalt... Şimdi önemsemeyebilirsin... zaman gereken torpili sağladı ya..."
"Önemsemen kendin adına. Çıkarların adına senin... Buraya aitsin!"
"Sundukları herşeyi hemen kabul ettin. Hem de çok küçük şeyler uğruna hem de kolayca..."
"Evreni keşfedenleri de önemsemedin. Evrenin yaşadığın yer mi salt senin... Gülmüyorlarsa sana!... Kendilerinin gülünçlüğünden unutma..."
İnsanları, dünyayı önemsemek zor değil aslında. Öğüt veriyorum sansan da... Sevgiyi, aşkı paylaşmayı, zorluğu farklı kılan...
Hayatı önemsemek aslında...
Bedeli insan olmak sonucunda...
bitti.