- Kategori
- Çalışma Yaşamı
Türk işçilerinin Irak'taki grevi!
1986 yılı ortalarında büyük bir grev oldu Irakta!
Benim dönüşümden iki sonra!
Çalıştığımız şirket sekiz aydır para ödemiyordu. Verilen harçlıklar da ancak sigaraya yetiyordu.
Irak tarihinin belki de ilk ve son grevini bizim işçiler gerçekleştirdi!
İşin ilginç yanı, beş yüze yakın Türk işçisi Bağdat’taki Türk Büyükelçiliğinin önüne yığıldılar! Minibüslerle ve hafriyat kamyonlarıyla elçiliğin önünde kamp kurdular!
O ana kadar yaya trafiğine bile kontrollü izin verilen Elçiliğe, koca kamyonların baskın gibi girişi, Iraklı korumaları şaşırtmıştı!
Büyükelçiliğimizi de!
Tam üç ay orada kaldılar!
Büyükelçimiz Sönmez Köksal’dı!
Büyükelçiliğin arabuluculuğu sonuç vermiyordu! İşçiler tüm alacaklarının ödenmesini istiyorlardı! Şirket ödeme alamadığını mazeret gösteriyordu.
Grevin elebaşları dayımın oğlu Bilal, arkadaşlarım Özer, Varol ve Erol’du! Varol ile Erol iki ay kadar hapishanede yattılar!
O sıralar Naim Süleymanoğlu ülkemize iltica etmişti! Bizim kadro, Ticaret Ataşesine “Ya hakkımızı alırsınız ya da biz de Bulgar Elçiliğine sığınacağız” diyerek şantaj yapıyorlardı! (bugün konuşup güldük!)
Ticaret Ataşesinin “ya deli misiniz siz! Başımıza iş açmayın!” demesine daha çok güldük!
Sonunda iş tatlıya bağlandı ve şirket işçilerin paralarını bankaya yatırdı!
Bizimkiler de ülkemize döndüler!