- Kategori
- Edebiyat
Tutam yar elindem tutam

Bir gün dağa çıktım aldım başımı,
Öptüm toprağını öptüm taşını.
Yüreğimi koyup dağın kalbine
Saatlerce dinledim;
Dinlendirdi ruhumu,
Karlarca serinledim.
Hiçbir yapmacık hali yoktu;
Kuşları hür, rüzgarı hür,
Dostça akan pınarları gürül gürüldü.
Başında çiğdem kokardı,
Göğsünde nergis,
Yamacında gül açardı gül...
Ellerinde lale,
Saçında sümbül,
Kekik kokardı her yerinde.
Boğulurdum, boğulurdum
Şehrin parfüm caddelerinde.
Şehir, bataklığın batağı,
Yedi başlı ejderhalar yatağı.
Şehir cinler, periler sitesi,
Kaf dağının ötesi.
Dağdan indin şehire,
Hey babam hey!
Dağ nere, şehir nere?
İşte o gün bu gündür
Yüreğinden öperek seheri
Hasratimi hatırlatır türkülü nağmelere:
Tutam yar elinden tutam,
Çıkam dağlara dağlara...