- Kategori
- Siyaset
Uludere katliamı kolay silinmeyecek kara bir leke...
28 Aralık 2011 tarihi, Türkiye Cumhuriyeti’nin alnına yapışan kocaman kara bir leke artık.
Kolay kolay da silinmez ve unutulmaz. Tıpkı diğerleri gibi.
Şırnak’ın Uludere ilçesinde Kuzey Irak sınırında kaçakçılık yaparak geçimlerini sağlayan 35 köylünün üzerine Türk Silahlı Kuvvetlerinin savaş uçakları bomba yağdırdı tam bir yıl evvel.
17 si çocuk, tamamı erkek olarak tam 35 sivil vatandaşın üzerine devletin uçakları bomba atarak toplu olarak ölümlerine yol açtı.
Kaçakçılığı görmeyen, göz yuman devlet yeri geldi Dağlıca’daki karakolun etrafındaki hareketliliği görmedi, baskını önleyemedi, yeri geldi sivil vatandaşların hareketliliğini gördü bomba yağdırdı.
Olaydan 12 saat sonra TSK sınırdaki terörist geçişlerini bahane etti, hâlbuki baskın yiyen ve üst üste şehit verilen karakollardaki gece hareketliliğini üstelik 300 kişilik kalabalığı göremedi.
Emrin kimin tarafından verildiği hala belli değil ve gizlenmesine devam ediliyor. Başbakanın "Uludere olayı Ankara'nın karanlık dehlizlerinde kaybolmayacak" demesine rağmen sözünü ettiği dehlizlerde olay kayboldu.
Aileler boşuna bekliyorlar. Bu ülkede faili meçhul cinayetler tarihte yerine almışken bunun gibi katliamların sorumluları hiçbir zaman ortaya çıkarılmaz.
Hatta bir anda gündem değiştirilip dikkatler başka yöne çevrilir.
Bunun örneklerini çok gördük.
Afyon cephane patlamasındaki asker ölümleri de iş kazası sayılmıştı.
Geçmişteki Maraş katliamının (1978) yıldönümünde anma törenleri nasıl engellenmek istendiyse aynen Uludere katliamının birinci yıldönümü anmaları da şimdi acılı ailelere engellenmek isteniyor.
Ölümler öyle sıradanlaştı ki artık sayılarla ifade edilir oldu. Sanki istatiğe dönüştü. Her gün insanların birer, beşer, onar öldüğü bir ülkede yaşıyoruz.
Ölenler bizim insanlarımız. Marifet olayın muhatapları acısını ve yasını yaşarken acıklı nutuklar atmak değil de sorumluların unutulmasına engel olmak ve ortaya çıkarmaktır.
Ölen onca sivil vatandaşın ve onca askerin ölümlerinden kimler sorumlu? Artık her yeni günde yeni ölümlerle uyanmak istemiyoruz. Ve bu halkın arasına ayrılık tohumları ekenlerin ekmeklerine yağ sürülmesin.
Şükran Demirtaş
Hep kardeşçe yaşamaktan bahsettik
Kardeşiz dediğimiz insanlara kendi dilinden
Bir ”başın sağolsun” diyemedik.
Yüzü acıdan çarpılmış insanların
Ne hissettiklerini bile bilemedik.
Daha dün birlikte yanmıştık
Şimdi birbirimize düştük biz
Nasıl kardeşlikten bahsederiz
- Toplam blog
- : 249
- : 3042
- Kayıt tarihi
- : 19.03.11
Doğup büyüdüğüm şehirde, İstanbul'da yaşıyorum. Emekliyim. Gezmeyi, görmeyi, keşfetmeyi sevdiğim ..