- Kategori
- Güncel
Umudun Alevi bizimle !...
Bir ışık arıyoruz...
Mumları çok severim...Özellikle yanan mum resimlerini yapmaya bayılırım...
Çevremde ''Mum ressamı '' olarak anılmak da çok hoşuma gider...
Ebru teknesinde ilk kez MUM resmi yapan ressam olarak tarihe geçtiğim söyleniyor :)
''Öğretmen,muma benzer;çevresini aydınlatırken,kendisi erir...''
Bu söze de katılırım...Öğretmenlik, çok özveri isteyen bir meslektir...
Depremde ölen öğretmenlerimizin her birinin yürek paralayan öykülerini hep birlikte dinliyoruz...İzliyoruz...
Son günlerde acılarla harmanlanmış olan toplumumuz kendilerine umut aşılayacak,acılarını bir nebze de unutturacak unsurlara ihtiyacı var.
Yüreklere bir damla su...
Sırası gelmişken...Bir mum ışığına muhtaç olmuşken...
Bu güzel öyküyü yeniden,hep birlikte paylaşmak istedim...
......
Dört mum yavaşca yanıyordu. Ortam çok sessizdi ve konuşmaları duyuluyordu
İlk Mum konuştu; Ben ´BARIŞIM´ dedi
Hiç kimse benim yanık kalmamı istemiyor biliyorum ki söneceğim dedi.
Kısa süre sonra alevi azaldı yavaşca söndü.
ikinici Mum konuştu; Ben İNANCIM dedi
Neredeyse herkes, beni artık gerekli görmüyor.
O nedenle artık bana gerek yok dedi ve konuşmasını bitirdi
Alevi azaldı ve söndü
üçüncü Mum konuştu ; ben SEVGİYİM dedi
yanık kalmam için artık gücüm yok insanlar beni bir kenara bıraktı ve önemimi anlamadı kendilerine en yakın olanları bile sevmeyi unuttular dedi
Alevi azaldı ve söndü
Ansızın bir çocuk odaya girdi ve üç mumun yanmadığını gördü.
“NEDEN YANMIYORSUNUZ SİZİN SONUNA KADAR YANMANIZ GEREKİR”
dedi ve ağlamaya başladı
dördüncü Mum çocuğa döndü ve ;
“KORKMA BEN HALA YANIYORUM DİĞER MUMLARI YENİDEN YAKABİLİRİZ”
ben UMUDUM dedi.
Parlayan gözlerle çocuk umut adlı mumu aldı ve diğer mumları tekrar yaktı.
“UMUDUN ALEVİ YAŞAMINIZDAN HİÇ EKSİK OLMASIN”
ve böylece hepimiz UMUDU, BARIŞI, SEVGİYİ ve İNANCI sürdürebilelim…
- Toplam blog
- : 1521
- : 1639
- Kayıt tarihi
- : 23.06.07
İnsan yontmakla geçti ömr-ü baharı... Güzel ve canlı heykeller yaptı... Kimisinin içi çabuk boşal..