- Kategori
- Şiir
Umudun yolculuğu

Bir güneş gibi doğdu Anadoluya!
O mavi gözleri vatan aşkıyla bakardı dolu doluya
Yanardı kalbi vatan aşkıyla!
Umudu vardı bu uğurda
Ağlamazdı gözleri!ancak ağlardı kalbi
Hiç bir ulus görmedi böyle harbi
Şeref!..Şan!..
Sonunda yok hüsran!
Acı çekti elbet, o da bir insan!
Ağlama dedi kendine, çalış dedi kendine Yüce Komutan!
His dolu gözleri bakardı ufka
Olurdu bulutlar kara!
Ama yılmadı!..Yorulmadı!..İlkt emri verdi 16 mayısta!
O geçtikce Karadenizden..
Yer ağladı!Gök ağladı!Derya fokur fokur kaynadı!
Başardı Ata yılmadan..
Birgün bırakıp gitti Ata
Amacına ulaşmış huzur içinde..
Gözlerini kapadı ata!
Öldü o ölecekti!
Elbet birgün gidecekti!
Bu halk ne 10 Kasımlar gördü..görecek
Ama bu memlekette MUSTAFA KEMALLER TÜKENMİYECEK!