- Kategori
- Alışveriş - Moda
Umutsuz "Ev erkekleri!?"
Günlerdir “Umutsuz Ev Kadınları” dizisini izledik, yorumları dinledik, mutsuz kadınlarımızın sorunları hakkında bir hayli bilgilendik, üzüldük, dertlerinin bir miktarını anladık…
İyi de, “Ev Kadınları” yanında, bir de “Ev Erkekleri” yok mu? Onlar hakkında hiç kimse niye bir şeyler söylemiyor, onların sorunlarına niye ayna tutulmuyor?
Örneğin ben; emekli olalıdan beri artık “Ev Erkeği” olmuş biriyim!.. Hiçbir halt üretemeden, hiçbir hayalimi gerçekleştiremeden dört duvar arasına tıkılıp, öylece evde oturuyorum.
Bütün yaptığım ne?
Sabah kahvaltısı ile TV’de sabah haberlerini izlemek, bizim çorbacının elinden alamadığım kumanda yüzünden, yemek ve kadın programlarını izlemek zorunda kalmak, akşamüzerleri torunu okuldan alıp, ara sıra iki teli kırık cümbüşümü çalmak, çöpleri atmak, konu – komşu közleme yapacağı zaman avludaki ocağı yakmak ve sitedeki öbür bloklarda oturanların bizim apartman avlusuna araba park edenleriyle her Allah’ın günü kavga etmek dışında yaptığım bir şey yok!..
Büyük Türk büyüklerimizin, emekli maaşlarımıza her yıl “% 2,5 + % 2,5 = % 5”gibi çok cüzzi zam vermeleri karşısında; elektriğe, telefona, benzine, tüpe, şekere – una – tuza – ete - yağa – pirince yılda “% 15 ile % 20” gibi yüksek zamlar yapmaları karşısında, zati parasızlık ve bakımsızlıktan iğne – ipliğe döndük!.. Manisa Tarzanı bile bizden zengin yaşadı be!..
Bu ahval ve şerait içinde dahi bunalıp; biraz rakı içip bağıralım, cigara zıkkımı içip savuralım da efkârımızı dağıtalım desek, bunların fiyatlarını da tavana çıkardılar da, biliyorsunuz alamıyoruz!.. Ay başına kadar, esnafın önünden tebdili kıyafetlerle geçebiliyoruz!
Rakıyı ve cigara zıkkımını çok sevdiğimiz halde, bunlara para yetiştiremediğimizden, sayın doktorlarımız imdadımıza yetişiyor ve “niye içmiyorsun?” diyenlere hep şöyle diyoruz; “Malûm, dumansız hava sahası yaratmak için cigara zıkkımını bıraktık, sağlık önemli ya… Rakı dokunuyor bilader, eskisi gibi genç değiliz ki…” filân diye sallıyoruz.
Param olsa var ya, gık deyinceye kadar içip, anasını bile ünleteceğim de, ceptekiler yetmiyor ki kardeşim!..
Bazen evde boş otururken coşup, kapağı sarkan dolapları, çivisi gevşeyen sandıkları ve sandalyeleri tamir etmeye kalkışıyor, yaptığım işi beğenmeyen bizim “hanımsal alanlar diktatörü”nden duymadığım lâf, işitmediğim azar kalmıyor!..
Çaktığım çiviler, dolap içindeki kavanozları delmiş de… Sandalye arkalığını söküp, sandalyeye ayak gergisi yapmışım da… Tamir ettiğim çekmeceler, Kırk Haramiler’in sihirli mağara kapısı gibi, “açıl susam, açıl” dese dahi, bir daha açılmıyormuş da… Elektrikli ev aletlerini tamir ederken, hepsini bozmayı başarmışım da filân…
Külliyen yalan!.. Kullanmasını bilmiyor, suçu bana atıp, benim bozduğumu söylüyor!
Geçende onun kas gevşetici merhem tüpünü ‘diş macunu’ zannedip, dişlerimi bir güzel fırçaladım! Aman aman aman, sen misin bunu yapan!?
Bir kazadır oldu işte! Bunu bütün mahalleye duyurmanın âlemi var mıydı yani? Tevekkeli hiç köpürmüyordu ama, tadı pek de fena değildi…
Benim hanım olacak diktatör, o merhemi banyodaki diş fırçalarının yanına koymayıverse, bu yanlışlık da olmayacaktı. Ama gel de bunu o kadına anlat bakalım…
Ya kendi yaptıklarına ne demeli: Benim tıraş köpüğünü, ‘romatizma ilâcı’ diye iki dizine de bolca sürüp, köye düğüne gitmişti? Gözlüğünü keşkek kazanına düşürdüğünü fark edemediğinden, düğündeki herkese meydanda gözlük aratmış; gözlükse, düğüne gelen Muhtarın keşkek yediği çanakta ortaya çıkmıştı. Ya cep telefonunu evde bırakıp, telefonun kılıfı ile şarj aletini çantasına atıp, yazlığa götürmesine ne demeliydi?
Tamam, ülkemizde ‘Umutsuz Ev Kadınları’ son yıllarda epeyce arttı. Ama buna paralel olarak da, benim gibi “Umutsuz Ev Erkekleri” de azımsanmayacak sayılara ulaştı arkadaşlar! Biz de ilgi bekliyor, sorunlarımızın kamuoyunda tartışılmasını istiyoruz…
16 Kasım 2011/ Sakin KOŞAR.
- Toplam blog
- : 191
- : 753
- Kayıt tarihi
- : 09.08.08
16/07/1951 Bozüyük / Yatağan / Muğla doğumlu, 1970 Isparta - Gönen mezunu, 1986 Anadolu Üniversit..