- Kategori
- Gündelik Yaşam
Üsküdar'a giderken
Bir çarşamba alışkanlığıydı Üsküdar'a gidişlerimiz. Çocuktum; Acıbadem'in hatırına çekilir bi ziyaretti annemin annesine gidişlerimiz. Sonra büyüdüm ve bir pazar alışkanlığına dönüştü çarşambalarımız.
Benim giderek seyrekleşen aksine annemin sektirmediği bir pazar alışkanlığı bu pazar sona erdi. Koca bir çınar devrildi 97 yaşında. Hastalıklı bir bedeni olan, heyhat görünmeyen sağlam kökleri olan bir çınar.
Anneannem, nam'ı diğer 'Baba Saadet' hayata gözlerini yumdu. Alışkanlıklar kaptan o kaybedildiğinde farkedilen alışkanlıklar... Seyrekleşen pazar ziyaretlerimin yetersiz olduğunu anlıyorum. Hayat böyle hani, yetişemiyor kaçırıyorsunuz bir yerinden. Vicdanlarımızın ansızın önümüzde belirmelerine sebep olan kaybolan alışkanlıklarımız.
Annem için kolay doldurulamayacak artık pazar sabahları, pazar öğleden sonraları. Çok zor geliyor bize kaybetmeden sevebilmek, alışabilmek. Her şeyi erteliyoruz ölüme kadar ve kalkan trenin arkasında kalmayı kaderimizmiş gibi inceden inceye işliyoruz bilinçaltımıza.
Hayat o kadar güçlü ki, yaşam o kadar güçlü ki şuursuzlaştırıyor her adımımızı, her nefesimizi. Ne gariptir ki şuuru yerinde olan, yarın ölecekmiş gibi yaşayanlarıda kategorize edip dışlıyoruz. Onlar da bu hayatın içindeler ve en doğrusunu yapıyorlar zor da olsa.
Bize düşen: Hayatımız ölüme doğru koşarken ağlamak değil, yaslı mendilleri sevinçle ellerimizde dalganlandırmaktır.
- Toplam blog
- : 8
- : 530
- Kayıt tarihi
- : 21.06.06
28 yaşındayım. Hayata ve siyasete dair olacaktır yazılarım. Belki en keyifli anımda, belki de hüznün..