- Kategori
- Dostluk
Üzgünüm:(

Bugün çok kötü bir haberle resmen sarsıldım.Özel bir poliklinikte çalışıyorum tam emin değilim ama sanırım kapanacak:( doktor bulamadığımız için. Bu işe gireli iki ay oldu ama hiçbir yerde böyle dostluklar yok. Yine sahte insanların arasına karışacam ve bundan nefret ediyorum.
Sabah her geldiğinde Habibem çayı demlemeyecek, Songül her geldiğimde üzüntülü olsada bana gülümsemeyecek, Zerrinle saçmasapan şeyler yüzünden kavga edemiyecez. Bunun gibi bir sürü şey .Belki ziyaret etmek isteyipte ziyaret edeceğim eski bir iş yerim bile olmayacak.
Herşey bir yana bu şartlar altında istediğim gibi bir iş bulamayacam. Yine bir sürü borçla boğuşacam. Yine işsizlik yüzünden ağlayacam. Yeni bir ortama nasıl alışacam? Kafam o kadar allak bullak ki anlatamıyor cümleler düşüncelerimi...
İki ay, iki yıl gibi sanki o kadar alışmıştım ki hepsine. Tartışsakta , bazen kızsamda, hepsini seviyorum işte. Sanki seçilmişte gelmiş gibiydik. Nerde böyle arkadaşlıklar var ki? Herkes sahte, yapmacık...
Çok özleyeceğim burayı, bu dostluğu herşeyi...