Üzüm gözlerine

Zamanın en kötüsünde yakalanmıştım
Bir mart gecesinde
Karlar düşerken pencereme
Sobamın közü yerini küle devrederken
Kedim bile üşürken
Radyomun tozlu sesiyle…
Elimi ovuşturarak dinlerken
Gurbet katılmış türküleri

Zamanın’en kötüsünde yakalanmıştım
Kıştı ve ben yalnızdım
Habersizdim sokaktan
Henüz ayrıldığım dalgadan
Daktilo tuşlarına sıkışmışlardan
Ve ben beklerken

Zamanın en kötüsünde yakalanmıştım
Yasakken konuşmalara
Biletler gece tarifesinde kesilirken
Bekçi düdüğü yararken karanlığı
En son trene el sallarken adam
Ve ben direnirken

Zamanın en kötüsünde yakalanmıştım
Nasıl karşılanırdı
Üstte çizgili pijamalarla
Mide dibine kadar boş
Kalp henüz atlatmışken bir krizi
Lapa lapa yağarken hem de kar
Soğuktan mosmor öpecek dudak
Titreyen ve tutmayan parmaklar

Zamanın en kötüsünde yakalanmıştım
Gelmeseydi, görmeseydi
Ben de düşmeseydim üzüm gözlerine
Ah! Olmasaydı mart
Gece ve ben yalnız olmasaydım

Denizhan Burhan
AŞKLARA AYRILIK YAĞIYOR -Kitap-

www.denizhanburhan.org