- Kategori
- Deneme
Var olmak!
Küçük bir esinti ile baktı gökyüzüne. Anlamadığı ölçüde her şey onun aleyhine gelişmişti birden. İçi sinirli, dışı duygusuzdu.
“Yine fena kazık yedim. Anlayamıyorum; bu serhoş gönlüm bu dünyaya romantik bakmaktan ne zaman vazgeçecek?”.
Ayağa kalkmak için doğruldu. Bacakları tir tir titriyordu.
“Hiçbir zaman!”
“Ben neysem oyum derken, ben hep oy-ulan mı diyorum?”
Gökyüzünde hareketlenme arttı. Yüreği baskılanmışçasına çarpıntı halinde aritmik şekilde atarken bunalan içi, dışına doğru terletmişti onu.
“Ey ulu tanrım bu son olacak. Öğrenmem gerekeni bekliyor ve kabulleniyorum. Verilecek sınavım buysa bunu da aşacak gücüm var. Çünkü nefesim var. Ve nefes aldığım sürece ben varım. Belki varlığım başka varlıklar için bir şey ifade etmese de beni tanımlayan tek şey o!”
Gökyüzü kararmaya başlamış ve bulutlar bir tomar halinde toplanmıştı. Rüzgar esintiden hortuma geçmek üzere hızlı bir hazırlık yapmıştı.
Ardı sıra şimşekler çaktı üstüne, gökten yere! Bu şimşeklerle beraber biraz sakinlercesine toprağa, yere diz çöktü ve ellerini toprağa daldırdı. Üzerine yapışmış olan kıyafetinin hükmü kalmamış, ıslanan gözlükleri onu kör yapmıştı. Bir hayvan gibi dört ayak üstünde kalmıştı gayri ihtiyari. Serseri bir hayvan gibi, üşümüş, evsiz ve yalnız kalmıştı. Şöyle bir gökyüzüne yine baktı. Ve kısaca:
“Ben varımmm!” diyebildi...
- Toplam blog
- : 631
- : 293
- Kayıt tarihi
- : 10.04.11
Eric'i külden yarattım. Tamamıyla benim eserim. Söyleyeceği çok sözü, söylemek istediği az sözü. ..