- Kategori
- Aşk - Evlilik
var sanılan sevdalar...

Bir zamanlar,
AŞKın ölümsüz olduğuna inanırdı...
Bir zamanlar,
sırf ölümsüz AŞKlar var diye
çok severdi yaşamı!..
...
Hiç bilemedi;
bunca yıl nasıl böylesine korudu-kolladı AŞKı?
Ne zaman sevdi onu, ne zamandı onunla ilk gözyaşı?
Ne zaman başladı, ilk gördüğünde mi, eline ilk değdiğinde mi?
Ruhu hangi ezelden beri onunla güzellendi?
...
Onsuz ama hep onunla uyandığı erken sabahlarda,
“İyi ki O var!” diye Allah’a şükrederdi...
Onu her gördüğünde sanki yeniden doğardı;
o gün düğünü, o gün bayramıydı…
İşte o gün,
yeniden yakılırdı en bilindik türküler, şiirler yeniden yazılırdı...
…
Zamanla nasıl yenildi aşk vefasızlığa?
Önce azar azar, sonra çoğalarak nereye kayboldu en sevilen?
Hele yokluğunu kanıksarken ne kadar çok yandı canı!..
Öğrenmeseydi keşke:
AŞKla açılan yaralar da kabuklanıyormuş zamanla
ve
var sanılan sevdalar yoklarmış aslında!
...
Artık yeridir,
dese ki :
"sonsuza kadar AŞK diye bir şey yok!"
dese ki;
"AŞK koca bir yalan!"
******


