Ve hayat tekrar avuçlarımda

17/08/1995

Bugün yeni bir dönüm noktası, dönemeç: CLIMAX....

Apo ile beraber Kraliçe Marqoitte filmine gittik. İnsanların seneler geçse de değişmeyeceğinin bir belgeseli sanki bugüne uyarlandığında. Tarih bir tekerrür süreci. İnsanların mutsuzluğu ve tatminsizliği hiç sonlanmayacak. Hep daha fazlasını düşleyecek, gün içerisindeki ihtiraslarımızı aşkla nötürleyecek, ORGAZM ile öldürüp unutacağız çektiğimiz acıları, azapları. Dünya yaşamı tasavvufta belirtildiği üzere sadece bir çile sürerliği. Soyutlanmadan bu hayattan senlik, gerçeklik olmayacak. Tatminsiz insanlar ancak ve ancak sapıklık ve sapkınlıklarla arayacak doyumu. Sonradan ve evvelden olduğu gibi sınırsız doyumsuzluk içinde bulacaklar kendilerini. Nedeni basitçe ana sebepten, insan olmak istemekten, sorumluluğundan uzaklaşmak, bilinçsizliği erdem saymak. Hataların arkasına sözde pişmanlıklarla sığınmak.  Özcesi varolmuşken, hiç varolmamak istemek. Halbuki esas olan mutluluğu avucunun içinde tutmak, çaba sarfetmek. Dostluk, ilişki kavramı içinde paylaşmak, sevmek, öğrenmek ve öğretmek. Öğrenmekten anlaşılacak, ders çıkarabilmek, öğretmekten ise ders çıkartabilmek... Sevmek ise hem en zor, hem en kolay olanı. Anlamını algıladıktan sonra sizi en az yoran ilişki vesilesi. Biraz olsun insanlar egolarını yenip insanlık kavramını biraz sorgulasalar, ayrıştırsalar, ve öğrenseler, ne kadar kolay bulacaklardır mutluluğu avuçlarının içinde tutunca!

Aşktan bahsedersem eğer, o hep mutluluğun, hep varlığın, hep sınırsızlığın bir göstergesi. Bu kavram dünya hayatında yaşanırken hep bir kaçışı (dünyadan), yani ölümü temsil ediyor. İhtiras ve tutku varolduğu sürece aşkta sonsuzluğu, varolmadıkça da hiçliği hissettiriyor. Hangi gerçek aşıklar mutlu olabilmişlerdir! Bu hissiyat bugünkü yaşam içinde çok tehlikeli.  Sonuç biz kül-i iradeler için katlanılmaz ve dayanılmaz. Gerçeklerden pek çok uzak. Çünkü bir kere yaşadıktan sonra bu yaşamdan kaçış yoktur.

Bugün insanları zayıflıklarından ötürü affedip mutluluk çabalarıma devam etme kararı aldığım ilk gün.

Avuçlarım kaşınıyor ve çağırıyorum her zamanki gibi....