- Kategori
- Şiir
Ve insan buyurdu: Işıklara sar beni!
Düşüm ki;toprak, su ve hava
Ve insan kirlenmesin diyedir...
Sandalıyla gökyüzünü tarayan Ra;
Ölümümü kucakla
Üşümesin ruhum.
Darına dursun
Narına yansın
İçime akıttığım efkarım.
Kurusun kirpiklerinin büyüsüyle
Kirliliklerden arınsın esmerlikler...
Ve insan buyurdu:
Işıklara sar beni!
Karanlıklar arsızlığından utansın.
Küllerim kolumbaryumlarda
Saklı kalsın düşüm;
Toprak, su ve hava
Ve insan kirlenmesin diyedir...
Bu ihtiyar barbarlıklar
Yen değiştirdi sadece
Kollar, kara bir celladın
Cüceliğini taşımakta hala...
Gör ki; özgürlük sevdalıları
Daha kurşuna dizilmekte
Ve her gün ağaranda
Göçmen kuşlarıyla
Yangın türküleri havalanmakta...
Afrikada abanoz kanından
Filiz filiz filizlenmekte
Gezegene ışık üreten emek...
Sarı bir İspanyol'un salyalı ağzı
Geceler kusmakta hala...
O uzak kıtada beyazın
'Özgürlük heykeli' güneşe
Kafa tutmakta....
Ve insan buyurdu:
Işıklara sar beni!
Düşüm ki;
Toprak, su ve hava
Ve insan kirlenmesin diyedir...