- Kategori
- Şiir
Veren elin neşesi
Veren el
Verirken ıstırap çeken el
Vermeye layık olan el
Vermeye layık olmayan el
Zengin
Allahın cömertliği lütfü ile zengin olan
Fakir
Allahın içinde keremi lütfü gizli olan fakir
Zengin verirken ıstırap duyar canı çıkar
Zenginin verirken duyduğu ıstırap yardıma
Muhtacın alırken duyduğu ıstıraptan yüksektir şiddeti
Kat edilmesi gereken yolculuğun sonu
Yüce Allah cömertçe vermesindeki keremi veren el olması
Ölmeden önce kazandığını göndermesi
Ama gel gör ki verirken ıstırap duyan
Ölüm anında da aynı ıstırabı duyacak
Ve ahrette de devam edecek
Bir lokmayı dörde bölen fakir
Bakar ki kendinden daha fakiri var
Neşe ile sevinçle buyur eder sofrasına
Dörde bölünen lokma sevinçle beşe bölünür
Misafirin gönlünü cezp etmiştir ama
Öylesine sevinçle böler ki sofrasındaki misafirden daha fazladır neşesi
Semadaki melekler şaşkın anlayamazlar sanki bir an olanı
Coşkun vecd karşısında bakarlar verirken kendinden geçene
Kat edilmesi gerek yolu ışık hızı ile geçmiştir
Cidden böyle bir kâmil ve mükemmel
Bir zatın varlığı bulunmaz bir şeydir.
O kadar ki, uzun asırlardan,
Uzun zamanlar geçtikten sonra onun
Zuhuru olsa dahi bir ganimettir edası ile bakarlar
O sıcaklığı samimiyeti duyarlar hissederler
Gönlü zengin hesapsız pazarlıksız veren
Yüreği pırpır etmeden veren
Kalbinde fırtınalar kopmadan veren
Vermeye müsait olmadan tebessümle veren
Tek bir samimi sözle ikramla dünyaların kapısın açan
Ölüm geldiğinde Azrail can alırken aynı neşe ile mutluluk la can verir
Ve devam eder ahirette’de
Şaşırır
Ben bir lokma zor bulan ve kimseye el açmayan fakir şükreden
Ama bu gördüğüm hayır olamaz ben bir şey yapmadım ki
Der düşünür
Yanlışlık var
Olsa olsa bu zengin falancanın hakkıdır der düşünür
Düşünür cevap gelir
Ey kulum verirken neşe ile verdim ben seneden kıstım
Kıstığım hakkını falan zengine verdim ki sana vere sevap kazana
Ama o nankör vermedi sakladı canı çıktı vermedi
Sen ise vermeyecek durumda iken verdin neşe ile sevinçle
İşte bu senin verdiğin o bir lokmanın karşılığıdır
Buyur sonsuza kadar ailenle gez dolaş her şey senin emrinde
Sevinç den konuşamaz konuşamaz şükreder şükreder Yüce Allaha
Bakar yine şaşırır nasıl şaşırmasın nasıl şaşırılmasın
Aman Allah’ım sen büyüksün
O Resul kapı komşusu yıllarca özlem duyduğu
Görmek için yıllarca dua ettiği o Âlemlere rahmet kapı komsusu
Koşar sarılır sarılır Resulde ona neşe ile sarılr
Uzakta feryat sesi gelir can feryat
Resul o ses sende hakkı olduğu halde vermeyen
O zenginin feryadıdır…
Mehmet Aluç©
Ankara Sincan
- Toplam blog
- : 959
- : 197
- Kayıt tarihi
- : 04.06.13
Ben Mehmet Aluç 1962 Malatya Doğumlu. Ortaokul mezunuyum. Çocukluğumda okuma hevesim Tarkan çizgi..