- Kategori
- Psikoloji
Yalnızlığın eşlik ettiği bekleyiş
Bilmiyorum neden, uzun zamandır kağıt kalem almıyorum elime. Uzun zamandır odamda sigara dumanı tütüyor sadece, ona eşlik eden bir müzik sesi bile yok.
Zarlarımı da, seni de terk edip gitmeye çalışmıştım uzun zamandır. Bu gece üstüme çöktünüz ikinizde. Düzene sokmaya çalıştığım ne varsa yine darmadağın, yine yalnızlık açmış kucağını sarıyor beni büsbütün. Bir ahtopotun kolları gibi sarıyor her yerimi kollarıyla ve yavaş yavaş sömürüyor damarlarımda yaşama isteiğine dair ne varsa.
Sadece yalnızlığım tütüyor şimdiyse odamda. Nerde kaldı son bir kaç ayını hep kalabalıklar içinde geçiren o adam. Yine başım önümde seninle uğraşıyorum. Hayalin gelmiş karşıma oturmuş yine, kalabalıktayken de unutmamıştım da görmezden geliyordum sadece.
Ne zaman yalnız kalsam karşıma mı çıkacaksın böyle. Yalnızlığımın keyfini sürdürmeyecekmisin bana bir ömür. Seninle beraber yalnızlığa da mı aşık oldum ben yoksa, ondan da vaz geçemiyorum sigaramdan vaz geçemediğim gibi.
İnsanlara isimlerini sormaya korkar oldum bu sıralar. Seninle adaş birileri çıkarda aklıma gelirsin diye. Hele seni tanıyanlardan kilometrelerce kaçıyorum. Beraber dinlediğimiz müzikleri listemden çıkarttım, sanırım o yüzden müzik dahi dinlemez oldum.
Odamda kapım örtük oturuyorum sadece günlerdir, gecelerdir, sabahları bekler oldum ben yine kalabalığa karışabilmek için. Gecelerin bile tadı yok yalnız kalamayınca. Uyumayı özledim yine, ilaç almadan rahat rahat uyumayı, meğerse ne değerliyimiş uyuyabilmek, huzurlu bir şekilde.
Her şeyim darmaduman odamda, 5 senedir hiç toparlanamamış gibiyim yine. Belki gelirde toplarsın beni ümidiyle seneler geçmiş farkında değilim.
Boş yeremi ümit ediyorum bilmiyorum ki, hani ertelemeyipte söyleseydin o sözleri her şey çok farklı olacaktı belki. Yine ihtimallere oynuyorum değil mi?
Günler o kadar çabuk geçerken, gecelerde niye yelkovan yerinde sabit kalıyor sanki. Gecelerde geçse ya. Aslında bilirsin geceleri de çok severim ama böyle geceler bir an evel bitsin istiyorum. Yüzümde sahte bir gülümsemeyle kalabalığın içine karışmak rahatlatır beni diye düşünüyorum.
Biliyorum bu yazıyı yazarken sen yoksun yine, uyuyorsun belkide, belki de bende uyumalıyım, belki de bir duşa girsem rahatlarım. Neyse ne artık ne önemi var ki, umrunda değilim sonuçta. Köşeme çekilip bir sigara yakıp yalnızlığımın eşliğinde ölümü beklemek sabır işiymiş seni beklerken sabretmeyi öğrenmiştim belki ölümü beklerken yeterli olur öğrendiklerim.
- Toplam blog
- : 28
- : 637
- Kayıt tarihi
- : 26.01.07
Adana'da lise öğrencisiyim, yazılarımı amatör olarak canım istediği günlerde yazıyorum. Genelde habe..