Yalnızlık Senfonisi

   Bir dünya yalnızlıktan

   süzülen kalabalığın adı

   saçındaki beyaz yalnızlık .

   Serçenin kanadından akan yağmur ,

   bulutun güneşe koşması.

   Yıldıza eş olması samanyolunun.

   Kelimenin bittiğini sandığın yer .

   Tuvalinde boya, resminde uçan kuş .

   Gülümseyen bir çift göz yalnızlık.

   Senle bir , senin olmayan yanın çoğunca .

   Tonlarca yükün altında bir içimlik nefes .

   Yalnız olan sen değilsin , dünyanın adı yalnızlık.

   Yalnızlar rıhtımında  akşamın ,

   gün doğarken uçurduğu uçurtma.

   Kağıttan gemiler karaya ulaşmayan .

   Sözler sahibini bulmayan.

   Viran yurttan haber eden güvercin barışa.

   Maviye çalan bibir ton gri gözyaşı yalnızlık.

   Ey yalnızlar yalnızı sen varken ,

   yalnız olmayan yanımdır yalnızlık .

   Temmuz güneşinin çatlattığı ten .

   Sahilde ayağına takılan çakıltaşı .

   Üşümesin diye,

   cebimde sakladığım elindir yalnızlık .