- Kategori
- Şiir
Yalnızlık kazası

örtünsem kat kat yorganlara..
Canhıraç kuru temizlemeye verdim içimi
Bir tutam zayıflasa ya geçmişim
Ağlayıp durmasa ayaklarım yorulduk diye
Gözlerim gülümsemese daldaki bir tomurcuğa
Sırtım kaşınıp durmasa olmayan zamanlarda
Ellerim iki tane mi sandınız siz
Yüzbin tane elim açmasa ya göğe tüm şehvetini
İçimdeki kirpiler yiyip bitiriyor tüm kuşlarımı
O cik cik halleri, can verirken
gak gaaak diye çıplak gerçeklerime dönüyor
Ne çok intihar biriktirmiştim oysa
Apartman boşluğunda..
"Arkaya bırakılanın içine sis çöker.
Pus, pusu kurar.
Arkaya bırakılanın kurt iner içine.
Oysa sen gururlu, mutlu, alabildiğine sakinsindir.
Çünkü katmerli bir hainsindir. " demiş k.iskender'im.
Kalbim uslu çiçek böcekleri gibi
Gıdıklar gibi toplamakta dağılmışlığımı
Bırakılmak da neyin nesi iskender
Benimkisi sadece bir yalnızlık kazası
Bir yol verin ne olur
Bir kapı
"Dağılın ümitlerim! diye bir his sürat yapıyor içimde.."
Bir yol..