Yaramaz kedimiz

Hayvan beslemek bir evlat büyükmek kadar sorumluluk istiyor bence. Bakamayacağımız hayvanları eve hapsetmek onlar için de bizim için de bir süre sonra eziyet oluyor. Ama bir de işin bağlanma boyutu var. Uzun süre beraber olduğunuz o minik varlık sizin ve evinizin bir parçası oluyor. Onu çocuğunuz gibi beslemek ve barındırmanın yanında ona sevgi göstermek eğilimine giriyorsunuz. Ama eğitmek bazan çok zor gelebiliyor. Bunun için bu platformda tecrübeli dostlarımdan bir konuda yardımlarını rica ediyorum.

Çok güzel bir Ankara kedimiz var, çok sevimli. Fakat çok hırçın. Isırma huyu var. Bu huyundan onu nasıl vazgeçirebiliriz bilemiyoruz. Bir de sevdirmiyor. Bu konu bizi oldukça üzmeye başladı. Eşim de ben de çalıştığımız için gündüzleri evde olamıyoruz ve kedimiz yalnız kalıyor. Sebebinin bu olduğunu, akşam biz eve geldiğimizde bize kızgınlığını böyle ifade ettiğini düşünüyorum.

Ne yapmalıyız bilemiyorum, fikirlerinizi bekliyorum.

Şimdiden teşekkürler ve sevgiler