​ Yardımı reddediyoruz ama yardımlaşmayı değil; çünkü yardım dilencilik, yardımlaşma insanlık / Gündelik Yaşam / Milliyet Blog
Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

21 Şubat '14

 
Kategori
Gündelik Yaşam
 

Yardımı reddediyoruz ama yardımlaşmayı değil; çünkü yardım dilencilik, yardımlaşma insanlık

Yardımı reddediyoruz ama yardımlaşmayı değil; çünkü yardım dilencilik, yardımlaşma insanlık
 

Dünyada/hayatta bazı işler/hatta çoğu işler tek başına yapılamaz; bu nedenle birlikte yapma/yardımlaşma zorunludur. Yardım ve yardımlaşma birbirine karıştırılıyor oysa ikisi çok farklı. Birini işlerimizi görmek diğerini ise bazılarını zor durumdan kurtarmak için yapıyoruz.

Zor durumda olanları kurtarmak onlara yardım etmek (para vs vermek anlamında) değildir. Dinin zekât yönü anladığımız gibiyse insanlarda soru işareti yaratıyor. İnsanlarla ilgili yapmanız gerekenleri yaptığınızda zaten onlara yardım etmiş olursunuz. Dindeki zekât acizleri ve zaruret hallerini kastediyordur. İş var, adam/kadın çalışabilir durumda ama çalışmıyor ya da başka nedenle fakir; kusura bakmasın. Günah işlerim korkusuyla ya da dindarların tepkisinden çekinerek bunları söylemekten kaçmamalıyız.

Yardımlaşmanın gereği ortada; zira işlerimizi ancak bu şekilde yapabiliyoruz; lakin bunu da abartmamak lazım, adam ayakkabısını da kendi giysin artık yani. Ağaç hareketi düzeni yürürlüğe girdiğinde kişinin tek başına yapacağı işler belirlenecek (meslekler tanımlanırken nasıl ve kaç kişiyle yapılacağı da belirtilecek)

Şimdi yardım ve yardımlaşma birbirine karışmış, ortada anlam kargaşası, davranış bozukluğu, düzensizlik var. Atıyorum ülkede hayvan severler var, hayvan severler derneği binasının dibinde bir kedi açlıktan ölüyor. Bu arada yeni düzende hayvanlarla ilgili bakım/koruma böyle yardımlarla değil meslek anlamında devletin bir sektörü (bütçesi olan, çalışanlarına maaş verilen, gönüllüleri ödüllendirilen) olarak faaliyet gösterecek; hayvanlara bakmaya mecburuz.

Yardımın yardım edilene güvence vererek onun hayata yönlenmesini engellediği bir tarafa atıl bırakıp bilgi ve becerilerini de gereksiz kıldığı doğru ama işte kimse bunu görmüyor. Üstelik kişinin onurunu zedeleyici yönü de var. Ama işte insanlar alıştırılmış normal geliyor. Yeni düzende tek eli tutan kimse bile bu eliyle bir şey yapacak. Elbette çalışamayacak durumda olanlara devlet bakacak.

İşlerimizi daha kolay ve hızlı yapabilmek için yardımlaşmayı ön planda tutuyoruz ama elbette bu da kolay değil. Kişilerin o işe uygun bilgi ve eğitimi olmak zorunda. Düşünceleri, yetenek ve karakterleri farklı insanlara birlikte aynı işi yaptırmak kolay değil. Bu konuda bizim çalışma sistemimizdeki birbirleriyle anlaşan kimselerden oluşacak doğal ekipler (biz bu işi yaparız, bu işi siz üçünüz yapın gibi)yine de işe yarayacak diye düşünüyoruz. Yoksa otuz kişiyi koyduk bir yere bu dağı kazın mantıklı görünmüyor.

 

 

 

 
Toplam blog
: 6332
: 653
Kayıt tarihi
: 21.09.08
 
 

Sadece sayfalarda kalan yazılar şaheser olsalar bile önemsiz ve anlamsızdır. İnsanlara ulaşan ve ..