- Kategori
- Anılar
Yarenlik

Bir çocuğa bu kadar çok mu yakışır gülmek, konuşmak, oturup kalkmak, düşünmek, yüzmek, yiyip içmek, hüzünlenmek, ardından ağlamak, sevmek, dolu dolu sevilmek bir çocuğa ancak bu kadar kocaman yakışır: YAREN!..
Yıllardan İstanbul' du, aylardan, günlerden İstanbul' du, Adalar' dı, trendi, sendin, bendim, sevdiklerimizdi Yaren; bir başka güzellikti, birliktelik, neşe, hepsinin toplamında mutluluktu, andıkça yüreğimizden fışkıran.
Yarenlik ediyoruz Yaren, bizim güzel isimli kızımız, hem büyüğümüz, hem küçüğümüz, umudumuz Yaren; dünyadan, uzaydan, meleklerden, yaşamdan, yoldan yolculuktan....
Temmuz, güneşle dünyanın aşkla birbirlerine sımsıkı sarıldıkları aydır Yaren; senin yaşam canlılığından bir örnek, çok örnek.
Mevsimlerden İstanbul'du, soruyordum sana trende, Maltepe'den H.Paşa'ya giderken, varırken, Erenköy'den sonra neresi gelir? diye.
Bir tepe geliyordu amca ama, hangi tepeydi şimdi hatırlayamadım, derdin kahkahalar atarak.
Sonra? derdim, hepsinin sonunda H.Paşa!... diye bağırırdın, herkes gülerdi halimize; sonra deniz geliyor amca derdin, sonra ben, sonra sen,
sonra sonra sonra, herkes işte, her şey....
Şimdi Yaren, yıllardan hangi İstanbul olursa olsun, mevsimlerden, seninle aynı o gün gibi gidiyorum Maltepe'den H.Paşa'ya sık sık, sonra, sonrası denize, sana, bana, herkese işte, herşeye....
Yaren; temmuz çocuğu, güneş çocuğu, deniz çocuğu, aşk çocuğudur Yaren, yarenlik.