Yaşama keyfi

Minik keyif kıpırtıları ile; mutluluk dalgaları yaratmak. Ve kendi yarattığımız bu mutluluk dalgalarıyla; hayatın tadını çıkartmak...

Yok yok!...Hayır, hiç de zor değil... Buyrun lütfen; işte size aklıma gelen bir kaç keyif kıpırtısı: İki yudumluk kahveyi, kendi ellerinizle, ocağınızda pişirip, fincanınıza boşaltırken burnunuza gelen mis gibi kahve kokusu...

Kahve kokusu ilk aklıma gelen...

Öylesine çok, minik keyif kıpırtıları var ki....

Deniz kıyısında dolaştığınızda, yunus balıklarının suya dalıp çıkmalarına tanık oldunuz mu hiç?...

Tanrım! Ne büyük keyif...

Tamam pekala! "Biz denizi nereden görelim?..." dediğinizi duyuyorum

Söyler misiniz lütfen! Siz kaç bahar , yuvasından, yavrularına uçmayı öğreten anne kuşların görüntüsünü izlediniz?... Kuşların çıkarttığı cıvıltıyı dinlediniz?...

Haklısınız; yaşadığınız yerde ne ağacı ne kuşu?... Pekala hiç mi ekmek fırını önünden geçerken burnunuza sıcacık ekmek kokusu gelmedi!...

Yolda yürürken; kaldırım kenarlarında bir karışlık toprak çizgisinde karınca yuvasına rastlamadınız mı hiç!...

Tren istasyonlarında, birbirine sarılıp hasret gideren iki insanın, vuslat zevkine tanık olmadınız mı?

Okumayı öğrenen küçük çocuğun heyecanına ortak olmadınız mı?...

Şifa bulmuş bir hasta yakınınızı, hastane kapısından evine taburcu olurken görmediniz mi hiç...

Bir arkadaşınızın yeni doğan bebeğini kutlamaya gittiğinizde, kadının lohusalık güzelliğini imrendiğiniz olmadı mı?...

Minik bebeğin, emekleme döneminin ardından, ilk adımlarını attığı anı görüntülediniz mi? Bebeğin kendi başarısını sizinle paylaşma coşkusunu hissettiniz mi?Siz hiç palyaço oldunuz mu?... Evet palyaço olup, bir çocuğun gözlerinde keyiften kaybolmayı denediniz mi?