- Kategori
- Deneme
Yaşanmışlığın izleri

Hüzün şekil buldu bünyemde. Yüzümdeki çizgiler derinleşti. Ben ki tazecik baharlar gibiydim sana gelirken, adımlarım telaşlı bir kuştan farksızdı. Senin ise sesin vardı, beni ilk gördüğün anda kuşları kıskandıracak içtenlikte.
"Gördüm seni" diyordun nasıl da sevinçli. Nasıl da parlıyordu gözlerinin içi, çocuklar bayram sabahına uyanıyordu gözlerinde. Yeni bayramlıklarını giyip de şeker toplamaya çıkacaklardı sanki birazdan.
Ah be sevgili yaşamasam tüm bunları, görmesem yüreğinin kanatlanıp yükseldiğini, arkama bakmadan çekip gideceğim herşeyi ardımda bırakarak.
Ama gördüm seni ve beni, yaşadık bizi. Nasıl ihanet ederim şimdi hırpalanmış yüreğime, nasıl ezip geçerim ruhumu, nasıl yok sayarım nasıl yaşanmışlığın izlerini?