​ Yaşlandıkça değişir mi insan? / Deneme / Milliyet Blog
Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

22 Ekim '09

 
Kategori
Deneme
 

Yaşlandıkça değişir mi insan?

Yaşlandıkça değişir mi insan?
 

Evet öyle çabuk değişiyor ki herşey, ilk başta değişen şey hayalleri oluyor insanın. Sonra kesilmiyor bu değişim, bilakis hızla artıyor. Önemsediklerin değişiyor, artık herşey çabucak canını acıtmaz oluyor, kalbin nasır tuttukça… Hatta bu değişimi sanki fısıltılar halinde tüm vücut duyuyor ve tüm hücreler birbirleriyle yarışırcasına katılıyorlar bu hengamenin içine.

Zayıf biriyken göbekli oluyorsun mesela ya da gözlerinin kenarı çizgiler doluveriyor. Önceden çok üzülmeyeceğin meseleler daha da üzüyor seni. anlıyorsun ki geçen yıllar insanı daha da duygusallaştırıyor. Tıpkı şairin dediği gibi:

Yaş otuz beş! yolun yarısı eder.
Dante gibi ortasındayız ömrün.
Delikanlı çağımızdaki cevher,
Yalvarmak, yakarmak nafile bugün,
Gözünün yaşına bakmadan gider.
Şakaklarıma kar mı yağdı ne var?
Benim mi Allahım bu çizgili yüz?
Ya gözler altındaki mor halkalar?
Neden böyle düşman görünürsünüz,
Yıllar yılı dost bildiğim aynalar?
Zamanla nasıl değişiyor insan!
Hangi resmime baksam ben değilim.
Nerde o günler, o şevk, o heyecan?
Bu güler yüzlü adam ben değilim;
Yalandır kaygısız olduğum yalan.
Hayal meyal şeylerden ilk aşkımız;
Hatırası bile yabancı gelir.
Hayata beraber başladığımız,
Dostlarla da yollar ayrıldı bir bir;
Gittikçe artıyor yalnızlığımız.
Gökyüzünün başka rengi de varmış!
Geç farkettim taşın sert olduğunu.
Su insanı boğar, ateş yakarmış!
Her doğan günün bir dert olduğunu,
İnsan bu yaşa gelince anlarmış.
Ayva sarı nar kırmızı sonbahar!
Her yıl biraz daha benimsediğim.
Ne dönüp duruyor havada kuşlar?
Nerden çıktı bu cenaze? ölen kim?
Bu kaçıncı bahçe gördüm tarumar?
Neylersin ölüm herkesin başında.
Uyudun uyanamadın olacak.
Kimbilir nerde, nasıl, kaç yaşında?
Bir namazlık saltanatın olacak,
Taht misali o musalla taşında.

(C.S. TARANCI)

Ama tabi tüm bu hisler acı ve sessiz çığlıklar şeklinde patlıyor insanın içinde… Tüm pişmanlıkların, yaşayamadıkların, geçen zamanın kıymetini bilememek, sağlığına zamanında dikkat etmemek ve daha niceleri, sonrası malum “doğanın kanunu bu” tesellileri veriyor insanoğlu kendine.

Herşeye rağmen her çağın da ayrı bir güzelliği oluyor velhasıl yani bir nokta da değişmekte güzeldir, hissederek değişene. Ne idim, ne oldum diye analiz edene….saygılar ...

 
Toplam blog
: 6
: 3057
Kayıt tarihi
: 31.01.08
 
 

Yozgatlıyım. Tarih öğretmeniyim. Yükseklisansımı yaptım ve akademik kariyerime devam etmek istiyorum..