Yazarını inkar eden blog

O şekilde kendini ismini inkar etsin diye yazmıyorum. Niye çünkü zaten MilliyetBlog' da yazmaya başladığım zamanlar yazdıklarım ve yaşadıklarım kendimizi inkar edebilirdi. Kötü zamanlardı.

Şimdi hayatıan ortasında resmen yazarın dediği gibi kendimize yaraşır bir kavga bulduk...

Yaşamımızın içerisinde bir sır bulmuşken vazgeçmeyelim diye.

Öyle işte benim ise 21 sayfam var hayatımda. Kimlikleşen düşünceler içierisinde çevirmeler, altyazılar ama yorgunluklar. Beenmaya' ya ithafen bir tebrik yazısı aslında. Evet aynen öyle yetiremiyo olabiliyorsun bazen bin karakteri.

" Hayat tam ortasından kırılıverdim sana. " Dememişmiydin hayat, sen ve otuzuncu yaşında kim bilebilir ki bir kırgınlığın ardında hayatın ve zümrütlerimizin keşişlerce taşınacağını. Evet artık hayatta sanirim kim bilebilir demeye son vermenin zamanı geldi. Değil mi? Ben yapabilirim, sen yapabilirsin, o da kendi hayatına yapacaktır...
Kırılıverdiğimiz yan bir yandan aklımızdaki düşüşlerin düşlenmesinden. Bir düş gücü ile aklına gelebilecek herşeyi gerçekleştirebilir miyiz? Elbette...

" Sağlaması yok." demiştin ya. Acaba kaçmasakmı işlemlerden. Ne o yanımızda kaldık ne bu yanımızda... Bu hayata gelişinin tam otuzuncu düşüncesi, senin aklında kaçıncısı bilinmez. Oysa bir umuttan ibaretti suyun susuzluğu gidermesi...

Çokda korkuyorum bu yazıyı okumandan. Okuyamamandan yada çünkü zaten yayınlanmayacak ama ben yinede yazıyorum ...

Bir sırrın içinde nicesindeki yılları sana armağan etmek için...