- Kategori
- Şiir
Yazık

Tuhaf bir dönemeçten dönüyorum
Öyle ki karşıdan gelen arabayı görmeme imkan yok
O yüzden önümdekini sollamaya
Ne cesaretim var
Ne de mecalim
Yine de giriyorum dönemeçe
Ve birden herşey kararıyor
Gözümde
Ve uyandığımda yeniden
Yine dönemeçe girmek üzereyim
Yoksa hayatımın sırrı bu dönemçte mi gizli
Hani adını Gizem koysam
O kadar sır dolu mu
Yoksa
Sırdan başka bir şey mi hayat
Yoksa gerçekten cesaret mi
Bazen sollamak istiyorum
Yani ölmek gibi
Bir cesaretim olsun
Ama doğrusu her zaman
Kurallara uymak
Yoksa değil mi
Gözümü açtığımda yine dönemeçteyim
Diyorum ki bu sefer
Varsayalım ki ölsem
Çok mu kötü
Cesaretim farzet ki
Fildişi sahilinde kalmış
Ah ki ah
Vah ki vah
Hınzır mı hınzır
İçimdeki kıpraşan dürtüler
Ama yine de
Ben ben isem
Sollayamam ve sollamam
Karşıdan gelen arabayı görmeden
Viraja girmem
Bu da benim hayatım
Belki de ne yazık