20 Mayıs '14
- Kategori
- Deneme
Yeni doğan güneş

Gün batımı ve gün doğumu ve her yeni gün
Yarına ait, geleceğe dair umutlar ve hayaller… Belki bir kısmının her an her saniye aklındaydı belki de bir kısmının tek isteği evine ekmeğini götürüp geçimi sağlamak, çocuklarına yetebilmek ve sadece devam etmekti. Kim bilir yapmak istedikleri ne çok şey vardı? Solumak istedikleri nefes, görmek istedikleri güzellikler, yaşamak istedikleri mutluluklar…
Nereden bilirlerdi ocağın canlarını onlardan alacağını? Nereden bilirlerdi bir gün o ocaktan gözleri kapalı çıkacaklarını? Nereden bilirlerdi ocağın kapısında ailelerinin, eşlerinin, dostlarının en ufak bir umut kıpırtısı için canlarını verebileceklerini?
Ya geride kalanlar… Hangisi daha zordur; geride kalmak mı yoksa bir daha hiç geri dönmemek mi?
Ufacık bir kız çocuğunun babası için döktüğü gözyaşı ve ondan haber alamadıklarını hıçkırıklara boğularak anlatması… Gözlerindeki karanlık korku… Nasıl denir ki ufacık çocuğa ya da nasıl anlatılır?
Her bir ocağa ayrı ayrı düşen ateş, yürekleri eksik bırakan, tarifi olunmaz acı. Soma’da vefat eden vatandaşlarımızın mekanları cennet olsun.