- Kategori
- Blog yazarları tartışıyor!
Yeni eğitim sistemi 4+4+4
Yeni eğitim sitemi, yani 4+4+4 biçimindeki sistem niçin başlatılmak arzu ediliyor?
Bu sistem; kimin için gerekli ve yararlı olacak?
.Çocuklara,
.Velilere,
.Eğitimcilere…
Eğitim; gerekli ve yararlıdır. Fakat 5-6 yaş için zorunlu eğitim ne kadar gerekli ve yararlıdır? Bunun artılarını, eksilerini önceden tam kestirmek mümkün değildir. Bunu zaman gösterecek. Bu sistemi uygulamadan önce ciddi bir hazırlık yapıp pilot yerler seçilseydi daha iyi olurdu.
Mevcut sistemde birçok sorun vardır; güvenlik, ekonomik, kültürel, çevresel…
Belirli görevlerin başındaki kişiler; bu sorunlardan gerektiği kadar haberli midir?
Hayır!
Çocuklar, çocukluk çağını yaşamalıdır. 18 yaşına kadar çocuk sayılıcı çocuklar, çocukluğunu yaşayabiliyorlar mı? Çocukları tam oyun çağındayken bir sorumluluk altına zorla almak ne kadar doğrudur? Bu konuda bir haksızlık, bir adaletsizlik olacak mı?
Elbette olur!
Tüm koşullar elverişliyse Elbetteki 5-6 yaş çocuklar için özel bir eğitim verilebilir. Fakat bu zorlamaca ile, zorunluluk ile olmamalıdır.
Böyle bir durumda insanlar hayatından bıkar. Oysa eğitim niçindir? Eğer eğitim adı altında insanların sağlığı, huzuru, mutluluğu, rahatı, başarısı, geleceği, nesli vb. bir tehlikeye giriyorsa; bunun ne değeri olur?
Verilecek eğitimin, örneğin, bilginin, alışkanlığın kaliteli olmacası gerekiyor. Peki, bunu kim, nasıl sağlayacak? Şimdiye kadar kim sağlamış ki? Her şey ortada değil mi?
Bunu fark ettirmek için soruyorum.
.Doğru bildiğiniz yanlışları düzelttiniz mi?
.Bilgi kirliliğini giderdiniz mi?
.Ne öğrendiğinizi, ne öğretildiğinizi, ne öğreteceğinizi sorguladınız mı, yargıladınız mı?
.Ne okuduğunuzu, ne okutacağınızı; ne yazdığınızı, ne yazdıracağınızı sorguladınız mı, yargıladınız mı?
Her şeyin farkında mısınız? Hayır. Eminim. Tüm yazdıklarımın arkasındayım.
Bu yapacaklarınız doğru mu, gerekli mi, yararlı mı, iyi mi, güzel mi?
Sizce böyle olabilir, fakat bunlar hakikatten böyle değildir!
Bunun farkına varabilmek için; hakiki bir şuura, bir bilgiye, bir kılavuza, bir akla, bir mantığa, bir ahlâka, bir imana, bir arzuya, bir samimiyete, bir saygıya, bir sevgiye, bir ülküye, bir tecrübeye ihtiyaç vardır.
Çünkü yücelsel, dinsel, insansal, evrensel konular hafife alınamaz. Karar verip uyguladığınız bir şey; insanlara zarar verirse, bu sorumluluğu kim üzerine alacak? Üstelik bir zararın karşılığı ne olabilir ki? Her şeyi geri getirebilir mi; sağlığını, canını, onurunu, umudunu, namusunu, parasını, zamanını, emeğini, çocukluğunu, gençliğini vb.?
Zaman her şeyin aynasıdır. Ne demek istediğimi sonra anlatacağım, şimdi bir şey anlamadınızsa sonra anlayacak mısınız?
Yeni sistemde de salt ideolojik ve salt çıkar doğrultusunda davranıp bazılarının yaptığı gibi havadan sudan bahanelerle “öküz altında buzağı aramamak” gerekiyor. Görcekten görcekleri görmek gerekiyor.
Yapacağımız bu görev; Türk Milleti’nin yücelsel, dinsel, insansal, evrensel değerlerine zarar mı verecek, yarar sağlayacak? Bunu göz önünde bulundurmalıyız! Olumsuzluklarıgöz önünde bulundurmalıyız, ancak olumsuzluklar var diye de hiçbir şey yapmamak gerekmez.
Yoksa çağın çok gerisinde kalırız. Fakat bir şeyi yaparken de insanları üzüp kırmamalıyız.
İnsanlar yapılacak bir şeyin ne erekle yapıldığını kestiremediğinden kuşku ve korku içindedir, bunu ne yazık ki önyargı, zan izlemektedir. Bu durumda da insanlar haklıdır.
El bebek gül bebek yetiştirdiği, gözünden bile sakındığı çocuğunu neler bekliyor, bunu az çok bilmelidir. Çünkü başkasının malına, canına, kanına, nesline, zamanına, emeğine, umuduna, geleceğine cömertlik yapmak kolaydır.
Yeni eğitim sistemi –özellikle çocuklara-yük olmaz inşaallah.
Ramazan Gülsen