- Kategori
- Yılbaşı
Yeni yıla girmeden yaşanan telaş
Yurtta yaşadığım yıllarda Almanya'ya giden yakınlarımız sayesinde NOEL kelimesini öğrenmiştim. Benim için özel bir anlamı yoktu ama o zamanlar Saint Nicholas'ın yüzyıllar öncesi Türkiye 'de yaşadığını da bilmiyordum. Bu tür kutlamaların çevremde olmaması da etkendi tabi.
Yurttan ayrılıp SANTA CLAUS'un ve onunla ilgili süslemelerin evleri süslediği ülkeye gidince kampüste kaldığım evde benim de küçük bir ağacım olmuştu. İster istemez insan havasına giriyor. Kurdelelerle süslemiştim. Renkli cam baloncuklar takmıştım.
Bu ülkeye geldikten sonra kutlama şeklinin daha farklı olduğunu öğrendim. Sevgililerin birlikte geçirdikleri, birbirlerine hediye aldıklarını gözledim. Eski yerleşim merkezlerinde benimsenmeyen evleri ışıklandırma yeni yerleşim merkezinde yakın yıllara kadar o kadar yaygındı ki neredeyse o evleri görmek için grup turlar düzenleniyordu. Ayın 24 üne şurada ne kaldı ki ...bir iki öğrencimin derse gelmemesini fırsat bilip eşimle sözkonusu evleri görmeye gittik. Hayal kırıklığı...
Ekonomideki durgunluk kemerleri sıkmayı gerektirince evlerin ışıkları da eskisinden daha azdı. Yürekten söylüyorum. Her ne kadar göze hoş görünseler de hep israf olarak düşünmüştüm. Hala da aynı düşüncedeyim. Her yıl öğrencilerin hatırına evin girişine yakın yerdeki çam ağacını bir iki dizi ışıkla süslerdim ama bu yıl vazgeçtim. Onun yerine çocukların hoşuna gidecek oyuncak vb. süslerle donattım. Nitekim sevinen küçük çocuklar oldu.
Gaz lambası ışığında ders çalıştığım günler, aralık ayının son gününde televizyonumuz olmadığı için komşunun evine özel eğlence programlarını izlediğimiz günler ve esneyen ev sahiplerinin yüzleri ve dansöz çıksın mı çıkmasın mı tartışmaları hala aklımda.
Öğrencilerime bir yıl düzenli çalıştıkları için armağan ve bir parça kek hazırladım. Paketin içinde ne var diye merakla ev gittiler. Dersler bu hafta sonuna kadar sonra buraya özgü O-SHOGATSU hazırlıkları başlayacak. Bu telaşlı günler ocak ayının ilk haftası bitene kadar sürer. Yapılacak o kadar çok iş var ki... Temizlik ve yemek....Kolları sıvamak gerekiyor.
Şimdiden herkese sağlık huzur ve mutluluk dolu yıllar diliyorum.
- Toplam blog
- : 397
- : 1111
- Kayıt tarihi
- : 16.05.07
1955 Niğde doğumluyum. Ancak Japonya'ya gelene kadar yaşantımın büyük bir bölümü Ankara'da geçti. Ka..