Yetenek(siz)leştirdiklerimiz

Arkadaşlarla oturup sohbet ettiğimiz zaman konu dönüp dolaşıp herzamanki gibi çocuklara gelir. Çocukların sorunları doğal olarak okul ve seçtikleri alanlar olur. Ama ne çocuklar mutlu ne ana-babalar.

Çocuklarımız üniversitedeler ve bitirenler de var. Hepimiz kendi egolarımız için çocuklarımızı feda ettiğimiz konusunde hemfikir olduk. Lise sıralarında branşlaşırken hiçbirimiz oğlumuz veya kızımızın yeteneklerini. ilgi alanlarını düşünmeden ve hatta onlara sormadan karar verdik. Onlar itiraz edecek oldular ama biz ne dinledik ne de üzerinde düşündük.Çünkü onlar bizim akıllı ama düşünemeyecek kadar bir o kadar da akılsız !!!!! çocuklarımızdı.

Resim yapmanın, müziğe ilgi duymanın, spor yapmanın hep ikinci planda olması gerektiğini düşündük. Tv de izliyorum 4 yaşındaki çocuğun tenise kabiliyeti olduğu ilk önce aile tarafından keşfediliyo anne-babası hergün kortlara götürerek çocuğun yeteneğini geliştirmede yardımcı oluyor. Onun içindir ki uluslararası yarışmalarda pek çok alanda enaz madalya alan bizim çocuklarımızdır. Türk gençliği diğer akranlarından ne daha az yetenekli ne de güçsüzdür!!! Sadece velilerin at gözlüğü takmış olmasıdır.Bırakalım çocuklar yetenekleri( her ne alanda ise )kendilerini kanalize etsinler, bizlerde ana-baba olarak desteğimizi eksik etmeyelim. Kitap okuyana önce dersini bitir demeyelim. Resim yapana boş zamanında yaparsın diyerek resimden soğutmayalım. Unutmayalım ki ödüller ve meslekler her alanda mevcuttur ve özel kabiliyet gerektirir.İstesenizde resim yapamazsınız, roman yazamazsınız ve tarihe geçen unutulmayacak goller atamazsınız.Biryerde okumuştum yemek de ! bomba da tehlikelidir çünkü ikisi de öldürür.Çocuklarımızın yeteneklerini körleştirmez destek olursak sevdikleri iş alanlarında daha başarılı olacakları konusunda kuşku duymamız için bi sebep kalmaz.Veee üniversite kapılarında her yıl artan mevcut gençlik belki azalır ama devlet desteği ve güvencesinin bu konuda ne kadar ciddi çalışması gerektiğini de yadsıyamayız!!!!!