- Kategori
- Deneme
Yeter ki ben utanacak birşey yapmayayım!
İnsanlar çeşit çeşit, biliyorum. Hiç kimse birbirine benzemiyor. Farklı karakterler taşıyorlar. Bir insan topluluğu içindeysen, bir gruba dahilsen bunu çok daha iyi anlıyorsun. Anlamamakta dirensen de bir şekilde anlatıyorlar insana. Sen istediğin kadar kondurmamaya çalış, iyi niyetini korumaya çalış, karşındakiler tavrıyla, duruşuyla pek güzel anlatıyorlar, pek güzel gösteriyorlar gerçek yüzlerini.
Demokrat olduğunu iddia eden hiç bir topluluk demokrat değil Türkiye'de. En büyüğünden en küçüğüne, hiç fark etmiyor. Herkes etiket, ünvan peşinde, kimse talip olduğu görevi gönüllülük esasına gönülden bağlı olarak yapmıyor. Bir sonraki adımı düşünerek, hangi duruşun ona menfaat sağlayacağını hesaplayarak hareket ediyor.
Diyelim, siz bir grubun üyesi olarak yanlış olduğunu bildiğiniz bir duruma tanık oldunuz, yanlış olduğunu düşündüğünüz bu durumun gruba zarar verme olasılığı çok yüksek; düşündünüz, taşındınız, susmanın hem karakterinize ters hem de etik olmadığına karar verdiniz ve güvenilir sandığınız, sonuna kadar desteğinizi verdiğiniz grubun liderine bu konuyu açtınız. Destek aldınız, zaten kendilerinin de aynı fikirde olduğu doğrulandı, gerekenin yapılacağı görüşüyle konuşma kapatıldı. Konuşmanın aranızda kalacağına dair söz de aldınız.
Ne oldu dersiniz?
O konuşma aranızda kalmadı, bu bir. Gruba zarar verme olasılığı yüksek olan duruma neden olan kişiye de anlatıldı bu iki. Bu kişiye bir yaptırım uygulanacağı yerde siz, dışlanarak ceza aldınız bu da üç...
Demek ki,
Doğru söyleyeni dokuz köyden kovarlar sözü hâlâ geçerliymiş.
İyi niyetle bir şeyler yapmaya çalışmanın hiç bir anlamı yokmuş.
Belli yaşa gelmiş, belli kültürü almış insanlar bile düşündüklerini karşısındakinin yüzüne söylemek yerine arkasından konuşup kulis yapmayı daha uygun buluyorlarmış.
Hiç ummadığın kişilerden kaypaklık görebiliyormuşsun.
Günaydııınnnn, demeyin.
Ben hâlâ hayata amatör ruhla bakan bir insanım ve aksini kanıtlamadığı sürece bütün insanlara güvenirim. Benim bildiğim insanlık budur. Benim bildiğim yaşam tarzı bunu gerektirir.
Her görüşe saygılı olduğunu söyleyen, demokratik olduğunu savunan bir toplulukta görüşlerimi dile getirdiğimde dışlanacaksam ne anlamı kalır hâlâ bu toplulukta yer almamın?
Doğru, dürüst ve samimi olacakları yerde tiyatro oynar gibi sahte gülücükler yayan, gerçek his ve düşüncelerini saklayan insanlar benim yol arkadaşım olamaz.
Çok mu safım? Fazla mı amatörüm?
Olabilir...
Ama zayıf değilim, sorumsuz hiç değilim. Görevimin gerektirdiği sorumlulukları mücadeleci ruhumla sonuna kadar yerine getirmeye hazırım.
Utanabilirler yaptıklarından belki bir gün, olasıdır.
Yeter ki ben utanacak bir şey yapmayayım.
- Toplam blog
- : 314
- : 1210
- Kayıt tarihi
- : 07.08.11
Üsküdar İstanbul doğumluyum ve halen burada yaşıyorum. Okumak, yazmak ve seyahat etmeyi çok seviyor..