- Kategori
- Şiir
Yok
Dağları bile aştı gökyüzü,
senin yanında şimdi mavilikler,
umut, kucağına oturmuş
gizli gizli
çıplak ormanlar, sisli
utangaç
yağmuru, rüzgarı,
güneşi yok.
Yarınlara kalan
kuru bir teselli insanlıktan, avucumuzda
artık yarınlar
her sabah biraz daha eksilen.
Artık, yarınlar yok
her gün yanağından süzülen
gökyüzü
rüyalarını süsleyen gülyüzü
beklesen de saçları gibi
örülmüş gündüzü
artık ölümlük aşklar yok.
Uğultusu korkularıma kelepçeli,
hasretine tutsak,
ilkbahar düşkünü
rüzgar yok…
Atilla İlhan’ın şiiri,
hani müphem meltemin estiği
nedense
insanın ölüme heveslendiği,
bir avuç yıldız tozu gibi
uzaya savrulmak istediği
mevsimi yok…
- Toplam blog
- : 59
- : 2088
- Kayıt tarihi
- : 07.11.07
Psikolojik Danışmanım, 3 tane dünya tatlısı çocuğum var. Beşiktaşlıyım... Psikolojiye doğuştan bi..