- Kategori
- Psikoloji
Yok
Hayatımın en kötü, en berbat, en yalnız günlerindeyim. Sanki elimi uzatsam tutacak kimse yok. Herkes değerlide bi ben değersizmişim ve hayatımın sonuna kadar öyle kalacakmışım gibi...
Ben hayatta istediğim hiçbirşeyi başaramayan biriyim. Birçok şey isteyen ama bir tekine bile tam anlamıyla sahip olmayan biri. Şimdi bu yazım yayınlanınca herkes olur mu öyle şey falan diyecek. Tabi destek ve moral vermek lazım dimi. Milliyet.blog bunun için var. Ama ne destek ne de moral beni olduğum noktadan bir adım bile ileri taşımayacak biliyorum. O yüzden aslında bunları duymak için yazmıyorum bu yazıyı. Sadece içimden geldiği için yazıyorum.
Nasibimi aldım herşeyden, hiçbirşey insanın kendisiyle başbaşa kalıp hayatını gözden geçirmesi kadar kötü olmuyormuş. Gözden geçirmesi ve elle tutulur hiçbirşey bulamaması kadar. Kendimi kandırmak istemiyorum hayatımın sonuna kadar bu böyle olacak. Artık boş hayalleri çöpe attım. Biliyorum ki hayal etmek bile biçok şeyi yapmaya yetmiyor. İnsanın güc bi yere kadar, bi yerden sonra bitiyor. Ve yaşadığın hayata katlanmak zorunda kalıyorsun, elindekilerle yetiniyorsun. Mutluyum diyip, kendini kandırıyorsun. Ama en ufak bir sarsıntıda kurduğun kumdan kalelerin yıkılıyor.
Mutluluk ne ki! Mutsuz olduğunda koca bir hiç sadece!
Ben hayatta istediğim hiçbirşeyi başaramayan biriyim. Birçok şey isteyen ama bir tekine bile tam anlamıyla sahip olmayan biri. Şimdi bu yazım yayınlanınca herkes olur mu öyle şey falan diyecek. Tabi destek ve moral vermek lazım dimi. Milliyet.blog bunun için var. Ama ne destek ne de moral beni olduğum noktadan bir adım bile ileri taşımayacak biliyorum. O yüzden aslında bunları duymak için yazmıyorum bu yazıyı. Sadece içimden geldiği için yazıyorum.
Nasibimi aldım herşeyden, hiçbirşey insanın kendisiyle başbaşa kalıp hayatını gözden geçirmesi kadar kötü olmuyormuş. Gözden geçirmesi ve elle tutulur hiçbirşey bulamaması kadar. Kendimi kandırmak istemiyorum hayatımın sonuna kadar bu böyle olacak. Artık boş hayalleri çöpe attım. Biliyorum ki hayal etmek bile biçok şeyi yapmaya yetmiyor. İnsanın güc bi yere kadar, bi yerden sonra bitiyor. Ve yaşadığın hayata katlanmak zorunda kalıyorsun, elindekilerle yetiniyorsun. Mutluyum diyip, kendini kandırıyorsun. Ama en ufak bir sarsıntıda kurduğun kumdan kalelerin yıkılıyor.
Mutluluk ne ki! Mutsuz olduğunda koca bir hiç sadece!