- Kategori
- Şiir
Yollardan söz edin
kendime yürüyorum
kentin soluduğu
renkleri kokuları geçerek
...
iz bırakan kar
buz tutan güneş
beyazlığını soyunan yapılar
azalan suyu taş çeşmenin
soluduğum yerler
gözyaşının uzatışı ömrü
karıncanın çekişi deve yükünü
söz bentlerinde
yarım kalan devamı sözün
üşüşür belleğime
karşı koyuyordu dönüşüm
kentin solgun yüzünde
ize sese
kitabevleri çıktığım
yolculuklarda kalmıştı
yok olan çocukluğumuzdu
gençliğimizdi
1.Trabzon Gülbaharhatun İlkokulu, 1977 Maşuk Tohum (ayakta, dayım), Ali...(okul müdürü), Türkay Korkmaz (oturan elinde açık kitap) ve ilköğretimde okuttuğum son öğrencilerim.
2.Köy Uygulaması, mesleğime attığım ilk adım, Trabzon, Akçaabat, Çatalzeytin köyü 1965
Devamını Gör
Turkay Korkmaz'ın fotoğrafı.
Turkay Korkmaz'ın fotoğrafı.
Bilinmeyen NesneBilinmeyen NesneBilinmeyen NesneBilinmeyen Nesne
"}" data-reactid=".2w" rel="nofollow" href="https://www.facebook.com/turkay.korkmaz.1#" _cke_saved_ rel="nofollow" href="https://www.facebook.com/turkay.korkmaz.1#" role="button" title="Bunu beğen">Beğen · · Paylaş
- Toplam blog
- : 1064
- : 732
- Kayıt tarihi
- : 24.03.12
Türkay KORKMAZ, umuda yolculuğu ertelemez. Mermeri delenin damlanın sürekliliği olduğunu bilir. Y..