Yolumuz Hayat

Bir baş soğanla, bir kuru ekmek

Yaşardık öylece yalın yapalak

Gördüğümüz dünya bir dere tepe

Biter başladığı yerde, sere serpe

Hayalin kendisi hayal tam neşe

Dönerdik yüzümüzü hep güneşe

Bakmak ayıp bollukta üçe beşe

Yaşar giderdik, dünyada beleşe

Boş işler için ne çok zaman vardı

Yüksek yüksek tepeler, bayır yardı

Meçhul olan bizi bizden ayırdı

Gidenden geri, nemli gözler kaldı

Değişmedi hiçbir şey, asıl yanda

Kalmadı gözümüz sarayda handa

Yaşandı gitti, bu bedende, canda

Bizden geriye kalsın hoş bir seda

Yolumuz hayattı, bizlerse yolcu

Konumuz yaşamdır işte sonucu

Düşe kalka gitmektedir en son yolcu

Ne ilk olacaksın, ne de sonuncu

Bugünün doğrusu yarının eğrisi, dost görünenler düşman ve herşey aslında zıddı olabilir. Büyük ih..