Yönümde Es...

Yönümde es…

Özlemin kokusunu hissettir damarlarımda. İşlesin yellerin iliklerimin içine. Ne fırtına ne boran bükmesin geceden kalmış gün çiçeğimin boynunu.

Öyle bir es ki kan tutmuş gözlerimde birikmesin yokluklar.

Durma es…

Sil süpür nasırlaşmış yaralarımı, sök çıkar yerinden.

Es…

Aslan yelesi gibi sarsın esintin bedenimi. Üşütme. Göçten kalma kuş yüreğimi.

Yönümde es…

Dönme yüzüme. Saymadım. Kaç zamandır okşanmadı kirpiklerim. Unuttum. Islaklığı terk ettiğim avuçların sıcaklığını…

Bırak!

Yönümde dönsün esintin. Kesmesin duvarlar yönünü. İzin verme, bükülmesin boynum önümde, dilendirme serinliğini.

Es…

Bir karaçalı yalnızlığında coştur ruhumu. Bir nefeslik can kokusunu sar. Sar ki ölü ruhum dirilsin. Sar ki mutsuzluklarım silinsin. Sar ki öksüz kalmışlığımın ümitsizliği terk etsin…

Yönümde es…

Dil sürme okşanası saçlarımın teline. Islatma. Gezsin yellerin her biri savruk dalgalarımın buklelerinde. Köklerimden geçsin esintilerin tüylerim diken dikenken ürpertiye kapılmış içimin keyfine sürükleneyim…

Es…

Sen deli rüzgar...
Bense, deliliğine hayran bir yelkenliyim…