- Kategori
- Deneme
Yoruldum-Denedim-Nefret Ettim

Saat gecenin ikisi. Neden hala ayaktayım bilmiyorum. Neden saatlerdir aynı şarkıyı dinleyip durduğumu da. Aynadaki kızın neden son birkaç aydır boş baktığını da bilmiyorum. Gözler ruhun aynasıymış. Ruhumun nereye gittiğini bilmiyorum.
Kendime sözler verip yine her gün aynı şeyleri yapmaktan yoruldum. Her gün kendimle savaşıp avuntularla yaralarımı sarmaktan yoruldum. Ve bunu anlatmak için edebi ifadeler kullanmak zorunda olmaktan da yoruldum.
Kendimde gördüğüm eksiklikleri başkalarını kötüleyerek kapatmayı denedim. Gerçekleri görmemeyi denedim. Sonra hiçbir şey değişmediğinde üzülmemeyi de denedim. Fakat sadece denedim.
Kendimden nefret ettim. Nefret etmekten nefret etmeme rağmen. Çelişkilerimden nefret ettim. Dünyanın kargaşasından ve ondan kaçmak için kurduğum hayal dünyasından da. Gidecek bir yer kalmadığında acizliğimden nefret ettim.
Saat üç. Boş bakan gözlerin de uykuya ihtiyacı var.