Yunuslar, foklar , filler ve köpekler....

Birisini sevseniz. Hatta aşık olsanız. Gözleri aklınızdan hiç çıkmasa. Her sabah uyandığınızda aklınıza hep o düşse. Tabakta bezelye ile oynarken ne yaptığınızı bilmeseniz. Arasanız aramasa. Gitseniz gelmese. Acı çekseniz. İçiniz acır. Yağmursa otursanız fayda etmez.

Çocuğunuz varsa. Gözünün içine bakınca dünyanın en değerli şeyini görüyorsanız. Gözü nemlense, eli kızarsa, ateşi çıksa. Dünya umurunuzda olmaz, canınızı o an vermeye hazır olursunuz. Onun size baba deyişi. Onun size anne deyişi. Tanrısal bir rüzgara kapılıp gitmektir. Tanrısal bir kokuyu sürekli içinize çekmektir. Mucizenin tam da elinize düşüşüdür, karşınıza geçip size bakışıdır. İnsan olmanın, içinizde taşıdığınız kalbin ürettiği duyguların sarhoşluğunda, bir akşam kızıllığında şükretmektir yaşamaya belki de ‘’var olmak’’.

Japonlar dünyanın en kibar insanları. Refah ve zenginlik diz boyu. Ama balıkçıları yunusları katlediyor. Bıçakları soka soka karınlarına. Bir sığ suda sıkıştıra sıkıştıra. Yunuslar acıyla ağlayarak ölüyor. Belki de diyorlar ki son nefeslerinde ‘’ey! Balıkçı bir ruhun bedeli , yaşamın değeri kaç para?’’

Kanada dünyanın en medeni ülkelerinden. Cinayet senede 1 gibi çok düşük düzeyde. İnsanlar mutlu ve huzurlu. Ama her yıl lanet olası bir gemi. İçinde Kanadalıların olduğu Kanadalı bir gemi. Bembeyaz fokları öldürmeye gidiyor. Şimdilerde gene geldi o hain vakit. Diri diri kürklerini soyuyorlar fokların. Allah’ın kutbunda, Allah’ın yarattığı günahsız fokları para ediyor diye öldürüyor dünyanın en medeni insanları.

Çin dünyanın en hızlı gelişen ülkesi. Yakında dünyaya kafa tutacak, dünyayı sallayacak. Çinliler çalışkan, törelerine bağlı, disiplinli insanlar. Gel gör ki para diye yaptıkları şerefsizlikler akıl alır gibi değil.’’ Beethoven’’ filmine de konu olan Sn. Bernard köpekleri hızlı büyüyor diye. Yetiştirip yetiştirip kesiyorlar. Ne için? Kürkleri için. Diğer kediler ve köpekler de öyle. Sonra o öldürülen hayvanların kürklerinden oyuncaklar yapıyor. Ve insanlar yani bizler o oyuncaklardan alıp çocuğumuza götürüyoruz.

Filler Afrika'nın süsü. Dünyaya en çok yakışan canlılardan. Ama dişleri için öldürülüyor bu güzel hayvanlar. İnsan bu kadar kötü işte. Gorillerin elini kesip kültablası yapandan Şeytan bile korkmaz mı?

Hiç yavrularını kaybetmiş bir anne kediyi dinlediniz mi? ben çok dinledim. Dünyanın en içli, en hisli hıçkırışlarıdır onlar. Konuşmadan derdini anlatan, içi yanık bir anne işte! daha ne olsun. Eşi ölmüş bir kuşun feryadını resimlemişlerdi geçenlerde. Bir insan gibi üzülmüş, feryat ediyordu. İçinde kalp taşıyan hayvan olunca üzülemiyor sanki. Birbirine eşek diyenler gerçek bir eşek görseler utanırlar ‘’eşşekliklerinden’’

Yaşadığımız yüzyıl insanı değerlerin yavaş yavaş bittiği bir yüzyıl. Para eden kadınlar, çocuklar, hayvanlar aklınıza gelebilecek her şey satılıyor, eziliyor, bükülüyor hatta öldürülüyor. Para bu yüzyılın tapınılacak totemi. Ruhunu satan, olmayan aklını satan, dinini imanını satan ne arasanız var. En son bir mankencik kızımız Yunanlılara satmıştı ruhunu ve dinini mesela. Yakında sıkılır gelir. Biz de bağrımıza basar, çok önemli kişi muamelesi yaparız kendisine.

Aşkın ve sevdanın skorunu tutan insanlar. Durup düşünecek, kafasını kaldıracak vakti olmayan insanlar. Ağaçları, hayvanları, kuşları sevmeyen insanlar. Vicdanını yastık yapıp yatıyor. Paraları birikiyor, ruhları kirleniyor, yaşamaya devam ediyorlar.

Bir Kızılderili Şef’in dediği gibi’’ İnsan, son ağaç kesildiğinde, son balık öldüğünde ve en son bizon yok olduğunda Paranın yenmediğini anlayacak’’ diyor. Diyor da kaç kişi bunu anlar bilinmez.

Hala vakit varken. Üstümüzde mavi gök, damağımızda güzel bir tat, içimizde huzur varken. Çöplerin üzerindeki yüzü kirli kedilerin, yolların kenarındaki yaşlı köpeklerin aç olduğunu bilerek yürüyelim. Onlar bizden altı kat daha fazla acıkıyorlar üstelik! Kimsesiz çocuklar için, Yaşlı ihtiyarlar için senede bir günümüzü ayırsak çok mu? ‘’Benim yardıma ayıracak param yok, çoluk çocuğum var’’ diyen arkadaşlarım var. Kumara, loto’ya, şuna buna harcadıkları parayı hiç hesaba katmıyorlar.

Depresyona bu kadar çok girmemiz bundan olabilir mi? Yakını görme körlüğünden mesela!