- Kategori
- İlişkiler
Yüreğimin en derininde

Adımlarımın değil de, yüreğimin getirdiği yerler yoruyor beni en çok... Düşmanlarım değil de canım bildiklerim en can alıcı yerimden vuruyor beni... İnsanın kalbi ile mantığı arasında sıkışıp kalması kadar zor birşey yok herhalde...
Gözkapaklarıma yerleşmiş ayrılıklar, ayrılınca düşer gözlerimden yaşlar..."Gitme!" diye haykırsam da içimden, gitmelere sığınıyor kalbim işte; çünkü kalmaya gücüm yok.
Bende isterdim seni sevmeye doyamayan bir kalp, bende isterdim bahçemde çiçeklerin olmasını; ama kopardılar, ezdiler yüreğimde açan en güzel çiçekleri...
Şimdi bir çöl yaşıyor kalbim. Bir yangın var yüreğimin tam ortasında şimdilerde, söndürmeye çalışıyorum gözyaşlarımla. Bitmiyor yüreğimin yangını.
Aslında gitmeni hiç istememiştim ben! Hani demiştim ya mantık ve kalp diye işte... Bence ikisi bir arada olmamalıydılar... Sonra üçüncüsü giriyor işte araya, hani demiştim ya; gözkapakları... Sonra ayrılıklar, sonra da yaşlar...
Sessiz çığlıklarım mı?
Onlar içimde kaldılar...
Yüreğimin en derininde...