- Kategori
- Şiir
Yurtsuz yağmur
Kırmızı rüzgarlar savuruyor ömrümü
Alnıma yazılmayanlar sürülüyor
Namlu boyunca önüme,
Savruluyorum basiretsizce yurduna
Terk edeli çok olmuştu oysa
Terkedilmenin ardından…
Yurtsuzluğumun kaçıncı sabahına açıyorum kollarımı
Üşüyorum yurdumda (yurdunda)
Günaydın’ım!
günlerin aydınlık mı bu şehirde...
Yoksa hep karanlıklarımı zulmün
Zulmüne kuşlar ağlıyor
Yas tutarken karanlıklar…
Ve ağarıyor tanyelinde rüzgarlar
Ellerine alıyorsun baharları
Baharlarım üşüyor
Senden ağlamaklı yaz ayları
Boşaltıyor yağmurlarını göz boyu…