- Kategori
- Şiir
Zaman aşımı . . .

İnsanlık adına, bir ayıptır zaman aşımı. . .
Çiğnendiği hissi veriyor insana, hak, hukuk,
Mağdurların hakkı yenmiş, boyunları bükük!
Dev-lain. . . kulak ardı etti, hakkı, sanki. . .
* * * *
Bilen biliyor, ölen yitiyor, tekbiiir, sesleri ile,
Kulaklar duymaz, göz görmez, gönül kapalı. . .
Kaçıncı hukuktur çiğnenen, hakkın altında,
Ezilen, dürülen yalnız Maraş, Sivas, Çorum mu?
* * * *
Nedir oralarda istenen, öldüren, Türk’tü geni, ölenin.
Paylaşılamayan mana değil, gani bir pasta gibi!. . .
Turna semahta vurulur mu? Secdede de, İslam’ın hakkı indinde!
Sorar bir gün yaradan, ne için öldürdün? Diye, kuluna. . .
* * * *
De o zaman, senin için öldürdüm Tekbir ile Allah’ım.
Hatim olamamalı amaç, anlamak olmalı kur-an’ı. . .
Amacı Deyi verem! Kul insan olmalı, insanı sevmeli;
Anadolu’da, Türkler, hem Alevi hem Sünni, kan bir değil mi?