- Kategori
- Şiir
Zaman
Gecenin müziği baykuş sesi
Yalnızlığın ise boş sokak iniltisi
Aynı yaşlılıktaki gibi
Belemiyor hiçbir zaman
Ne bir baraj kurup engelleyebiliyorsun
Ne de etinden sütünde yararlanabiliyorsun
Tek verdiği yüzündeki izler
İlaçlar bile acıyor büyüdükçe
Oysa hatırlıyorum küçükken içtiğim
O çilek kokan şurupları
Şişe şişe içesim gelirdi
Şimdi ise şişe şişe içiyorum
Boş vaktimi gözlemlemezdi kimse
Belki boş değildi hiçbir vakit o zaman
Martılardan haber beklemezdik o zaman
Gözleri deniz kokan yardan
Vücudun tattığı tek acı
Sabun köpüğünün gözünü yakmasıydı
Çiçekler büyüdükçe güzelleşirken
İnsanlar çirkinleşiyor anlayacağın
Büyümek
Dişinin arasına kaçan yemek tadı veriyor insana
Tükürüp de atamıyorsun
Zaman hızlanıyor sen yavaşlıyorsun
Azami hız sınırını aşmana zaman vermiyor
Ama herhangi bir kazada
En ağır yaraları sen alıyorsun
İlerleyen rakamlara katabileceğin tek şirinlik
Onlardan yapabileceğin hayvan karakterleri
İnsan büyüdükçe olgunlaşmıyor
Büyüdükçe çocukluğunu özlüyor